Author: ந.குணபாலன்
•12:58 AM

                                                                மூலக்கதை : Bröderna Lejonhjärta


                                                 

                                                   எழுத்தாளர் : அஸ்த்ரி   லிண்ட்கிறேன் , சுவீடன்  
                                                                     (ASTRID   LINDGREN ,     SWEEDEN)
                                                            (14/11-1907 --- 22/01-2002)
                                                ஓவியர்:இலூன் வீக்கெலான்ட்
                                                                               ( Ilon Wikeland)
                                                  தமிழாக்கம் :  ந. குணபாலன்
                                                       


                                         துடிப்பு  அஞ்சு : துரோகம்!




அடுத்தடுத்த நாளுகளிலை சோபியா அக்கையிலை அப்பிடி என்ன புதினம் அமைஞ்சிருக்கு எண்டது தெரிய வந்துது.செர்ரிப்பள்ளத்து சனங்கள் தேர்தலிலை சோபியா அக்கையைத் தானாம் நாச்சியார் பதவிக்கு எண்டு......., அதாவது தலைவியாய் தெரிவு செய்தவையாம். எதிர்த்துப் போட்டிபோட்ட கூபருக்கு தான் தலைவனாய், நயினார் பதவிக்கு வரேலாமல் போச்சு எண்டு பொல்லாத எரிச்சலாம். அதாலை அந்த மனிசன் சோபியா அக்கையை எந்தநேரமும் முனிஞ்ச படியாம். சோபியா அக்கை ஒரு எடுப்புச்சாய்ப்பு இல்லாத மனிசி. தன்னை நாச்சியார் எண்டு கூப்பிடக் கூடாது, முன்னையைப் போலை சோபியா, சோபியா அக்கை எண்டுதான் கூப்பிட வேணும் எண்டவவாம். ஆரும் தப்பித் தவறி நாச்சியார் எண்டு கூப்பிட்டால், மனிசி திரும்பிப் பார்க்கவே மாட்டுதாம்.

ஒருநாள் காலைமை  வெள்ளெண  
" இண்டைக்கு புறாக்கள் இராசாத்தியிட்டை ஒருக்கால் போயிட்டு வருவமே." எண்டு அண்ணர்  கேட்டவர்.
"கேக்க நல்லாத்தான் இருக்கு. அதுசரி ஆர் அந்த புறாக்கள் இராசாத்தி?" எண்டு கேட்டன்.
"அவ சோபியா அக்கை தான்! சும்மா பைம்பல் முசிப்பாத்திக்கு அவவுக்கொரு பட்டப்பேர்   வைச்சு அப்பிடிக் கூப்பிடிற நான்." எண்டார்.  அது ஏன் அப்பிடிச் சொன்னவர் எண்டு வலு கெதியிலை தெரிய வந்துது.  

சோபியா அக்கையின்ரை துலிப்பம்பூ வளவு , எங்கடை குதிரைக்காறன் வளவிலை இருந்து ஒரு ரெண்டு கட்டை தூரம் இருக்கும். செர்ரிப்பள்ளத்தின்ரை எல்லையிலை உசந்த மலையளை  தனக்குப் பின்னாலை காவலுக்கு வைச்சுக் கொண்டு  இருக்குது. 

நாங்கள் குதிரைச் சவாரியிலை காலைமை நேரத்தோடை  துலிப்பம்பூ வளவுக்கு வந்தம். சோபியா அக்கை தன்னுடைய வெண்பனி வண்ணப் புறாக்களுக்கு தீன் குடுத்துக் கொண்டிருந்தா. அந்தா .....முந்தி ஒரு காலத்திலை  ......பூமி நச்சத்திரத்திலை ........ என்னைத்தேடி வந்து.... யன்னலோரம் இருந்தபடி.... கதைபறைஞ்ச  ...... புறாமாதிரியே ...தான்! சொல்லிச்சொல்லி  ஒரு ஆயிரம் வரிய காலம்  ஓடிப் பறிஞ்சு இருக்குமே?

"அண்ணர் உமக்கு ஞாவகம் இருக்கோ?அங்கினை பூமி நச்சத்திரத்துக்கு என்னட்டை எண்டு நீர்  பறந்து வந்த நேரம் இந்தப் புறாக்களிலை ஒண்டிலை தானே கூடு விட்டுக் கூடு பாய்ஞ்சு வந்தநீர்?"  எண்டு அண்ணரின்ரை காதிலை கிசுகிசுத்தன்.
"மெய்தான் சீனியப்பு! இல்லை எண்டால் என்னாலை எப்பிடி அங்கினை வந்திருக்க ஏலும்? சோபியா அக்கையின்ரை புறாக்களாலை மட்டுந்தான் தான் உப்பிடி எல்லாம் வானங்களைத் தாண்டி பறக்க ஏலும்." எண்டார் அண்ணர் .

சோபியா அக்கையைச் சுற்றி வெண்முகில் கூட்டம் மாதிரிப் புறாக்கள் பறந்த சீரைப் பார்க்க வேணும். அதுகள் அவவைச் சுற்றிப் பறந்தடிக்க  அவ நிண்ட வண்ணம்! உவ சோபியா அக்கை, புறாக்கள் இராசாத்தி எண்ட பட்டப்பேருக்குப் பொருத்தமாய்த் தான் இருக்கிறா எண்டு நினைச்சநான்.
ஓவியம் :இலூன் வீக்கெலான்ட்

முதலிலை எங்களை அவ கண்டவுடனை 
" வணக்கம் தம்பியவை!  வாங்கோ!" எண்டு சொன்னவ தான். எண்டாலும் அவவின்ரை முகம் விடியாத மாதிரி  இருந்திச்சுது .  
"இதென்னடா இந்த மனிசிக்கு நாங்கள் வந்தது பிடிப்பில்லையோ?" எண்டு நினைச்சநான்.  கிட்ட வந்து அண்ணரின்ரை  காதிலை கிசுகிசுத்தா,
"நேற்றைக்கு மைம்மல் நேரம், மேலை மலையிலை, ஓநாய்க் குகைப் பக்கமாய் போய் வந்தநான். அங்கினை பார்த்தால் வயோலந்தா நெஞ்சிலை அம்பு பட்டு செத்துப் போய்க் கிடந்தவள். முந்தநாள் கடிதத்தோடை அனுப்பினநான் . கடிதத்தையும் காணன்." அழுவாரைப் போல சொன்னவ.

அண்ணரின்ரை முகம் எண்டால் ஓடிக் கறுத்துப் போச்சு. கண் சிவந்துது, சொண்டு துடிச்சது,   குரலும் கனத்து தடிச்சிது. உப்பிடி ஒரு  கோலத்திலை அண்ணரை நான் கண்டது கேட்டது கிடையாது.
"நான் ஐமிச்சப் பட்டது  சரியாத் தான் போச்சு. " எண்டார்.
"எங்களுக்கு நடுவிலை செர்ரிப்பள்ளத்திலை ஆரோ ஒரு துரோகி இருக்கிறான்."
"எங்கடை மனசு விரும்பா விட்டாலும். அதுதான் மெய்" எண்டு பெருமூச்சு விட்டா சோபியா அக்கை. அவவின்ரை குரலிலை கவலை இருந்துது. 

இருந்தாலும் என்ரை பக்கம் திரும்பி, 
"அதெல்லாம் கிடக்கட்டும். கார்ல்! நீர் வாரும். துலிப்பம் பூ வளவிலை என்னென்ன எப்பிடி எப்பிடி எல்லாம் இருக்கு எண்டு உமக்குக் காட்டிறன்." எண்டு கூப்பிட்டா. சோபியா அக்கை துலிப்பம்பூ வளவிலை தனியாத்தான் இருக்கிறவ. புறா வைச்சு வளர்க்கிறவ, தேன்கூடு வைச்சு வளர்க்கிறவ, வெள்ளாடு வைச்சு வளர்க்கிறவ. வெள்ளாடுகள் பூராமல் இருக்க வேலி அடைச்சு, வடிவான பூந்தோட்டமும், மரக்கறித் தோட்டமும் வைச்சு வளர்க்கிறா. சோபியா அக்கை அனக்கு  எல்லாம் சுற்றிக் காட்டிக் கொண்டிருக்க; அண்ணர் எண்டால் தோட்டத்திலை களை  பிடுங்கி, பசளை தாட்டு, பாத்தியளைச் சாறிக் கொண்டு  இருந்தார்.

நான் எண்டால் பூந்தோட்டத்தைப் பார்க்கிறன், மரக்கறித் தோட்டம் பார்க்கிறன், தேன்கூடு பார்க்கிறன் , வெள்ளாடுகளைப் பார்க்கிறன், சோபியா அக்கையின்ரை கதை எல்லாம் கேக்கிறன்; ஆனால் என்ரை நினைவெல்லாம் அந்த பாவப்பட்ட வயோலந்தாவைச் சுற்றித் தான். ஆரோ? எவளோ? உப்பிடி தனியனா மலையிலை போய் நெஞ்சிலை அம்பு பட்டு செத்துப் போனாளே ! ஆரோ ஒரு எளிய நாய் கொலை செய்து போட்டுது.

அண்ணருக்குக்  கிட்டை போனம். அவரைக் கொஞ்ச நேரம் சோபியா அக்கை கவலையோடை  பார்த்தவ. அண்ணர் சேறும் சுரியும்  கையிலை பிரள களை பிடுங்கிக் கொண்டு இருந்தவர்.
"இஞ்சை கேள் என்ரை தோட்டக்காறப் பெடியா! வலு சுறுக்கிலை வேறை வேலை ஒண்டுக்கு நீர்  வெளிக்கிட வேண்டி  இருக்கும்  " எண்டா சோபியா அக்கை.
" ஓ ! நானும் அது பற்றித்தான் யோசிக்கிறன்  " எண்டார் அண்ணர் . அதென்ன வேலையாய்  இருக்கும்?

பாவம் சோபியா அக்கை! தனக்குள்ளை வயோலந்தா செத்த  துக்கத்தை வைச்சுக் கொண்டு வெளியிலை பெரிசாகக் காட்டாமல் நடமாடிறா. அடிக்கடி மலைப்பக்கமாய் கவலையோடை  உற்று உற்றுப் பார்த்தவ. அனக்கும் உதைப் பார்க்க மனசு தவிப்பாய் கிடந்திது. 
"ஆர் வருவினம் எண்டு பார்க்கிறா?" எண்டு யோசிச்சன்.அவ ஆரை காத்துக் கொண்டிருக்கிறா  எண்டது கெதியிலை தெரிஞ்சது. திடீரெண்டு  அவதி அவதியாய் அடக்கின குரலிலை கத்திறா :
"அங்கை வாறாள். கடவுள் காக்க. அங்கை எங்கடை பலோமா வாறாள் "
அது எண்டால் அவவின்ரை புறாக்களிலை  ஒண்டு தான் பறந்து வந்தது. எட ! எண்டால் போலை வயோலந்தாவும் ஒரு புறாத் தானோ?
                                        
முதலிலை ஒரு சின்னப் புள்ளியாய் மலையுச்சிப் பக்கம் தெரிஞ்சது. நல்லாக் கிட்ட வரவரத்  தான் அது புறா  எண்டு தெரிஞ்சது. பறந்து வந்த புறா, சோபியா அக்கையின்ரை தோளிலை வந்து இருந்திது.
"யோனத்தான் ! கெதியா ஓடியாரும் !" சோபியா அக்கை அவசரப் பட்டா.
" ஓம் அக்கை உவர் சீனியப்பு..... இல்லை வந்து கார்ல் .... உவருக்கு இப்பவே  உள்ளது எல்லாத்தையும் சொல்லிறதே?" இழுத்தார் அண்ணர் . 
" பின்னை? வேறை என்ன? கெதியா ரெண்டு பேரும் வாருங்கோ."

தோளிலை  புறாவோடை  ஓட்டமும், நடையுமாய் வீட்டுக்குள்ளை போனா. நாங்களும் பின்னாலை போனம். அடுப்படிக்குப் பக்கத்திலை இருந்த ஒரு அறைக்குள்ளை போய்  கதவை மூடி, யன்னலை எல்லாம் இழுத்துச் சாத்தினவ. வெளியிலை ஆருக்குமே இஞ்சை அறைக்குள்ளை  நடக்கிறது தெரியவோ, கேக்கவோ கூடாது எண்டது மாதிரி.

"என்ரை தங்கம்! பலோமா ! இந்த முறை நல்ல செய்தியைக் கொண்டு வந்தநீயே?" எண்டபடி புறாவைத் தடவி செட்டையை விரிச்சு ஒரு அச்சரக் கூடு போலை ஒண்டை எடுத்தா! அதைத் திறக்க சுறுட்டி  வைச்ச  ஒரு கடுதாசி! அச்சொட்டாக..... அண்டைக்கொரு நாள் ...சாப்பாட்டுக்  கூடைக்குள்ளை ....கிடந்திச்சே!....
பேந்து அண்ணர் அதை எடுத்து அலுமாரியிலை கள்ள இழுப்பறைக்கு உள்ளை  வைச்சுப் பூட்டினவர் எல்லே?... அதை மாதிரியே தான்!

"கெதியா வாசியுங்கோ" எண்டு அண்ணர் அவசரப் படுத்தினார். சோபியா அக்கை கடிதத்தை  வாசிச்சவ, வாசிச்ச மனிசி இடிஞ்சு போய் தொப்பெண்டு கதிரையிலை இருந்திச்சு.
"ஐயோடா! ஓர்வாரையும்  குறுக்காலை போவார் பிடிச்சுக் கொண்டு போட்டாங்களாம். ஓர்வாரைப் போலை எடுத்த காரியத்திலை துணிஞ்சு இறங்கக் கூடிய ஆள் இனி வேறை இல்லை." அண்ணரிட்டை கடிதத்தை நீட்டினா. அதை வாசிச்ச அண்ணரின்ரை முகம் கொஞ்சம் முன்னை பார்த்ததை விட இன்னும் கறுத்துது.

" ஆரோ ஒரு துரோகி ஒற்றன் ஒருத்தன் எங்களின்ரை நடுவிலை இருக்கிறான் . ஆரந்த  நயவஞ்சக நரி  எண்டுதான் தெரியேல்லை."  எண்டு அண்ணர் பல்லை நறுமினார். 
" நமக்குந்தான் ஆரது எண்டு பிடிபடுதில்லையே " சோபியா அக்கையிட்டை  பெருமூச்சுப் பறிஞ்சது .
" நமக்கு மட்டும் ஆரது  எண்டு தெரியட்டும் பார்ப்பம் ... கடவுள் தான் அவனைக் காக்க. யோனத்தான் நீர் எல்லாத்தையும் கார்லுக்குச் சொல்லும்! நான் அதுக்கிடையிலை காலைத்தீன் ஏதும் தேடுறன் " எண்டபடி அடுப்படிக்குள்ளை  சோபியா அக்கை மறைஞ்சு போனா.  

அண்ணரைப் பார்த்தன். அவர் சுவரிலை சாய்ஞ்சபடி சக்கைப்பணிய கீழை நிலத்திலை இருந்தார். ஆள்  ஏதோ  கடுவலாய் யோசிச்சுக் கொண்டு கொஞ்ச நேரம் ஒண்டும் பறையாமல் இருந்தவர். பேந்து சொன்னவர்,
"நான் சொல்லப் போறதை வடிவாக் கேள் சீனியப்பு! சோபியா அக்கையும் எல்லாத்தையும் 
 உனக்கும் சொல்லச் சொல்லிறா ."
உவர் அண்ணர் அனக்கு நஞ்சியாலாவைப் பற்றி நான் இங்கினை வரக்கு முன்னமும் சொன்னவர். வந்த பிறகும் சொன்னவர்.ஆனால் அப்ப..... அந்த நேரத்திலை....... சோபியா அக்கை வீட்டு அறையிலை..... சொன்ன கதை மாதிரிக்கு.....எதுவுமே முந்திப் பிந்தி நான் கேள்விப்பட்டது இல்லை.

" நான் ஒருக்கால் சொன்னநான்..... , செர்ரிப்பள்ளத்தைப் பொறுத்த மட்டிலை  நல்லகாலம் எண்டு....., ஞாவகம் இருக்கோ? இதுநாள் வரை நல்லகாலமாய்த் தான் இருந்திது. இனிமேலும் அப்பிடித் தான் இருக்க வேண்டியது........... ஆனால் போறபோக்கை பார்க்க கயிட்ட காலம் கிட்ட நெருங்குமாப் போலை கிடக்கு. உந்த மலையளுக்கு பின்னாலை அடுத்த பக்கமாய் இருக்கிற காட்டுறோசாப்  பள்ளத்திலை நிம்மதி  எண்டது  அருந்தலாய்ப் போச்சு....."

"......ஆங்...... செர்ரிப்பள்ளத்தை விட இன்னும் வேறை ஊர் இருக்கே?"
எண்டு கேட்டன் . அப்ப  அண்ணர் சொல்லிறார் என்னெண்டால்.............;நஞ்சியாலாவிலை  இந்த மலையளுக்கு இங்காலை  செர்ரிப்பள்ளம் எண்டால் அங்காலை  காட்டுறோசாப் பள்ளமாம்.......... உந்த ஊருகளைச் சுற்றி செங்குத்தான  மலையளாம்.......தாழ்ப்பமான பள்ளத்தாக்குகளாம்......
உள்ளை பூந்து வெளியை வாறதுக்கு ஏலாத  காடுகளாம்...... 

ரெண்டு ஊருகளுக்கும் இடையிலை நெளிஞ்சு சுழிஞ்சு போனபடி இருக்கிற ஒண்டிரண்டு ஒற்றையடிப் பாதையளும்  கொஞ்சம் கயிட்டமான பாதையளாம். கரணம் தப்பினால் மரணமாம். 
உங்கத்தையில் சனங்களுக்கு உந்தப் பாதையளிலை எங்கினை பொறிவு வரும், எங்கினை சரிவு வரும் எண்டு தெரியுமாம். அவையள்  வலு சுகமாய் அதிலை நடமாடுவினமாம்.

"சொல்லப்போனால் முன்னை கொஞ்சக்காலம் வரை நடமாட்டம் வைச்சிருந்தவைதான் . ஆனால் இப்ப இல்லை. ஒருத்தர் காட்டுறோசாப் பள்ளத்துக்குத் தன்னிட்டவாரம் உள்ளை போகவுமேலாது; வெளியை வரவுமேலாது. சோபியா அக்கையின்ரை புறாக்களைத் தவிர."

"ஏனாக்கும்?" எண்டு கேட்டநான் .
"ஏனெண்டால்  காட்டுறோசாப் பள்ளம் இப்ப ஒரு சுதந்திரமான பிரதேசம் இல்லை. எதிரியின்ரை 
  கையுக்குள்ளை அது கிடக்குது. என்ன மாதிரியா அங்கினை எதிர்காலம் அமையப் போகுதோ 
  அந்தப் படைச்சவனுக்குத் தான்  வெளிச்சம் " உதைக் கேக்க அனக்குப் பயமாய்ப் போச்சு. இங்கினை நான் என்னமாதிரி என்னுடைய இட்டத்துக்கு திரியிறன் . எதுவிதமான ஆபத்தும் இருக்கிறதை நான் நினைச்சதே இல்லை. 

" அதார் அந்த எதிரி? எப்பிடியான எதிரி?" 
" தெங்கில் எண்டொருத்தன். எந்தவொரு கொலைபாதகமும் செய்யவும் அஞ்சாதவன்."   கேக்கவே மண்டை விறைக்குமாப் போலை பயம் வந்துது.
"அவன் எங்கினை இருக்கிறவன்?" அப்ப அண்ணர் கறுமண்யாக்கா எண்டதொரு இடம் பற்றிச் சொன்னவர்.

பறணைக் காலத்து  ஆதிமுதல் மலை எண்டு ஒரு மலை இருக்காமாம்.......அதுக்கு அங்காலை பறணைக் காலத்து  ஆதிமுதல் ஆறு எண்டொரு ஆறு  பாயுதாமாம்.......... அந்தப்  பக்கம் இருக்கிற  தேசத்துக்குத் தான் கறுமண்யாக்கா எண்டு பேராமாம்........ . அதைத் தானாம் ஒரு நச்சுப் பாம்பு போலை கொடூரமாய் தெங்கில் எண்டவன் அடக்குமுறை ஆட்சி செய்யிறானாம். அனக்கெண்டால் இன்னும் இன்னும் பயமாய்ப் போச்சு. ஆனாலும் அதை நான் வெளிக்காட்டேல்லை.

"தன்ரை பாட்டிலை தன்ரை தேசத்தோடை இருக்க மாட்டாமல் இங்கினையும் வந்து ஏன் கொடுமைப் படுத்திறான்?" எண்டு கேட்டன். 
"உன்ரை கேள்விக்கு மறுமொழி சொல்ல ஒருத்தரும்  இஞ்சை இல்லை சீனியப்பு! மற்ற  ஆக்களை  வதைக்கிறதிலை அவனுக்கு ஒரு இன்பம். கண்டதை எல்லாம்  பாழ் படுத்திறான். அவனுக்கு மைக்க ஊருகளிலை சனம் தங்கடை பாட்டிலை  நிம்மதியாய் சீவிக்கிறது பிடிப்பில்லை. அவனுக்கு அடிமைச்சேவகம் செய்ய ஆள் வேண்டிக் கிடக்கு." அண்ணர் திரும்ப அமைதியைப் போனார். தன்ரை கையள் ரெண்டையும் திருப்பித் திருப்பிப் பார்த்தார். என்னவோ முணுமுணுத்தவர், ஆனால் அனக்குக் கேட்டுது. 

"அந்த முறுகம்,... கத்துலாவையும் எல்லோ வைச்சிருக்கிறான்!"

கத்துலா ! இதென்ன இடியேறு ? இன்னும் இன்னும் பயங்கரங்கள் பற்றி அறிய வேண்டி இருக்கோ?அனக்கு சும்மா  தலை கிறுகிறுத்திச்சுது .
"அதாரது கத்துலா ?" அண்ணர் தன்ரை தலையை இடம்வலமாய் ஆட்டினார்.
" இல்லை சீனியப்பு! உனக்கு இப்பவே சரியான பயம் தொட்டிட்டிது எண்டு அனக்குத் தெரியும். கத்துலாவைப் பற்றி இப்ப சொன்னன் எண்டால்  உனக்கு இரவைக்கு நித்திரைக்கும் நிம்மதி கெட்டுப் போடும்." எண்டு மறுத்திட்டார். 

சோபியா அக்கையைப் பற்றிச் சொல்லிக் கதையை மாத்தினவர். 
"தெங்கிலுக்கு எதிரான எங்கடை இரகசியப் போராட்டத்தை அவ தான் கொண்டு நடத்திறவ.....
காட்டுறோசாப் பள்ளகாறருக்கு  உதவிறதுக்காக வேண்டியும் , எங்கடை செர்ரிப்பள்ளத்தைப் பாதுகாக்க வேண்டியும் அவனுக்கு எதிராக இயங்கிறம்.  ஆனால் எல்லாமே படு இரகசியமாய் வைச்சிருக்கவேணும்." எண்டு அண்ணர் சொன்னவர்.

"என்னது ? சோபியா அக்கையோ? இரகசியமாக இயக்கம் நடத்திறாவோ?
 ஏன் அவ இந்தப் பொறுப்பை எடுத்தவ?" எண்டுசோபியா அக்கையிலை  இரக்கப்  பட்டுக்  கேட்டநான் .
"சோபியா அக்கையைப் பற்றி உனக்குத் தெரியாது. அவ சரியான துணிச்சல்காறி , புத்திசாலி,   நல்ல பலசாலி, பொறுப்புணர்ந்த மனிசி . கன திறமையள் அவவிட்டை இருக்கு. அதோடை  பயம் எண்டது அவவுக்கு  கிடையாது."
"ஏன் அண்ணர்!,  பயப்படுற பழக்கம் உமக்கும் இல்லைதானே?" எண்டன். உதைக் கேட்டவுடனை கொஞ்சநேரம் யோசிச்சார். பேந்து,
" சீ எனக்கும் ஒண்டுக்கும்  பயமில்லை." எண்டார் அண்ணர் .
ஐயோ உப்பிடி அண்ணரைப் போலை, சோபியா அக்கையைப் போலை, ஒரு துணிஞ்ச கட்டையாய் இல்லாமல்;  தொட்டது, துடைச்சதுக்கு எல்லாம் பயந்தான் பீச்சியாய் இருக்கிறனே! நினைக்க வெக்கமாய் இருக்கு.

"அப்ப , சோபியா அக்கையின்ரை புறாக்கள் வந்து....மலையளுக்கு மேலாலை இரகசியமாய் தூது போறது எல்லாரும் அறிஞ்ச சங்கதியோ?"எண்டு கேட்டன்.
"இல்லையில்லை! நம்பிக்கையான ஒருசிலருக்கு மட்டுந்தான் இது தெரியும். ஆனால் அதுக்குள்ளையும் ஆரோ ஒரு துரோகி...." அண்ணார் பல்லை நறுமினார்.இப்பவும் அவரின்ரை முகம் இருண்டு போச்சுது.
" சோபியா அக்கை அனுப்பின இரகசியத் தகவலோடை முந்தநாள் செக்கலுக்கை  வெளிக்கிட்ட வயோலாந்தாவை ஆரோ ஒரு விழுவான் அம்பாலை அடிச்சு விழுத்தி,கடிதத்தையும் எடுத்திட்டான். அந்தத் தகவல் தெங்கிலின்ரை கையுக்குப்  போச்சுது எண்டால், காட்டுறோசாப்  பள்ளத்திலை கனபேரின்ரை கதை கந்தலாய்ப் போடும்  . "

என்னதான் இரகசியத் தூது போனாலும் இப்பிடியே ஒரு சின்ன வெள்ளைப் புறாவைப் போய் அம்பெய்து  கொல்லுறது?  அனக்கெண்டால் இது பெரிய கொடுவினையாய் பட்டுது. உடனடியாய் எங்கடை வீட்டிலை இருக்கிற அலமாரியும், கள்ள இழுப்பறையும், ஒளிச்சு வைச்ச கடிதமும் நினைவுக்கு வந்துது. உந்த கடிதங்களை ஒளிச்சு வைச்சிருக்கிறது பெரிய கரைச்சலாய் போடுமோ? அண்ணரிட்டை அது பற்றிக் கேட்டன்.

"ஓம் பிறத்தியாருக்குத் தெரிஞ்சால் கரைச்சல்  வருந்தான். ஆனால் சோபியா அக்கையிட்டை இருந்தால் அது இன்னும் ஆபத்து. ஏனெண்டால்  தெங்கிலின்ரை ஒற்றர்மார் செர்ரிப்பள்ளத்துக்கு உள்ளை ஊடுருவி வந்தாங்கள் எண்டால் அங்கினைதான் முதலிலை தடயங்களைத் தேடுவாங்கள். அவவின்ரை தோட்டக்காறப் பெடியனையும், வீட்டையும் ஒரு கணக்கிலை எடுக்க மாட்டாங்கள். "

உண்மையிலை அண்ணர்  ஒரு தோட்டக்காறப் பெடியன் மட்டுமில்லை தெங்கிலுக்கு எதிரான இரகசியப் போராட்டத்திலை சோபியாஅக்கைக்கு நம்பிக்கை நெருக்கமான ஒருபோராளியுமாம். உந்த விசயம் சோபியா அக்கையைத் தவிர வேறை ஆருக்குமே  தெரியாதாம். உப்பிடியே அமுசடக்கியாய் இருக்கிறது  நல்லது எண்டு அண்ணர் நினைச்சார். 

"சோபியா அக்கையும் அப்பிடித்தான் முடிவு எடுத்தவ. இது சம்பந்தமாக செர்ரிப்பள்ளத்துச் சனங்களுக்கு எதுவுமே தெரியப் படாது. சோபியா அக்கை தானாக வாய் திறக்கும் வரை நீயும் இதுபற்றி ஆரோடையும் பறையிறது இல்லை எண்டு சத்தியம் பண்ணு " எண்டு என்னட்டை சத்தியம் வாங்கினவர். செத்தாலும் வாய் திறக்க மாட்டன் எண்டு நானும் சத்தியம் பண்ணினநான்.

சோபியா அக்கையிட்டை காலைத்தீன் வாங்கித் திண்ட பிறகு வீட்டுப் பக்கமாய் குதிரையளை மொள்ள ஓட்டிப் போனம். அப்ப இன்னுமொரு ஆள் அந்தப் பக்கமாய் குதிரையிலை வந்துது. அந்தச் செந்தாடி....என்ன பேர்?, என்ன பேர்?.. ஆங்....... கூபர்..,கூபர்.

"ஓகோ! சோபியா வளவுக்குப் போட்டு வாறியள் ஆக்கும்? காலைமை வெள்ளெண ....?" எண்டு கூபர் கேட்டார்.
"தோட்ட  வேலை செய்திட்டு வாறன்." எண்டு  அண்ணர் மண் அளைஞ்சு பழுப்பு நிறமாய்ப் போன  தன்ரை கைவிரல்களைக் காட்டினவர்  .
" நீங்கள் வேட்டைக்குப் போறீங்களாக்கும் ?" கூபரின்ரை  வலத் தோளிலை வில்லும், முதுகிலை அம்புக்கூடும் தொங்கினது.
"ஓ!  காட்டு முசல் வேட்டைக்கு வெளிக்கிட்ட நான். "
உதைக் கேட்டவுடனை நாங்கள் வளர்க்கிற முசலுகளை நினைச்சன், ஒரே திடுக்காட்டமாய்ப் போச்சுது. கூபர் எங்களைக் கழிஞ்சு போக, அப்பாடீ  உந்த மனிசனின்ரை முகத்தை பார்க்கிறதை விட்டு இப்போதைக்குத் தப்பிச்சம் எண்டு பெருமூச்சு விட்டன்.

 " அண்ணர் ! உவர் உந்தக் கூபர் எப்பிடியானவர்?" 
" ஆள் ஒண்டும் பெரிய மோசமான ஆளில்லை. என்ன ஒண்டு சோபியா அக்கையிலை கைப்பு .  சோபியா அக்கை செர்ரிப்பள்ளத்துக்கு நாச்சியார் ஆகினதாலை என்ன புண்ணியம் எண்டு அலட்டுவார். ஒரு வெளிவாய். மற்றும்படி ஆள் செர்ரிப்பள்ளத்திலை எல்லாரையும் விட திறமான வில்லாளி, திடசாலி." எண்டு அண்ணர் கூபரைப் பற்றிச் சொன்னார். பேந்து வேறை ஒண்டும் பறையாமல் குதிரையை கெதியாய் நாலுகால் பாய்ச்சலுக்கு ஓட்டினார். 

பலோமா கொண்டு வந்த கடிதம் அண்ணரின்ரை சட்டைக்குள்ளை  ஒரு தோல்பையிலை பக்குவமாய் மறைஞ்சு இருந்துது. வீட்டுக்கு வந்தவுடனை அலமாரியின்ரை கள்ள  இழுப்பறையைத் திறந்தார். அந்தக் கடிதத்தை உள்ளை வைச்சுப் பூட்டு முன்னம் நான் வாசிச்சுப் பார்த்தன்.


"ஒர்வார் நேற்றுப் பிடிபட்டார். 
கத்துலாக் குகையில் சிறை . 
யாரோ ஒரு செர்ரிப்பள்ளத்தான்  
மறைவிடத்தைக் காட்டிக் கொடுத்தான். 
உங்கள் நடுவிலுள்ள துரோகியை 
நீங்களே கண்டுபிடியுங்கள்.""    


" என்ரை ஆசை என்னெண்டால் ஆர்  அந்தத் துரோகி எண்டு நான் கண்டு பிடிக்க வேணும் எண்டதுதான்." எண்டார் அண்ணர். இன்னும் ஏதோ எல்லாம் இரகசியக் குறியீடுகளிலை தகவல்கள் எழுதிக் கிடந்துது. அனக்கு எதுகும் விளங்கேல்லை. அது அனக்கு தெரிய  வேண்டிய அவசியம் இல்லையாம். சோபியா அக்கை மட்டும் அறிய வேண்டிய தகவலாம். பேந்து எப்பிடி கள்ள இழுப்பறையை பூட்டிறது,திறக்கிறது எண்ட இரகசிய முறையை பழக்கினவர். தானே அலமாரிக் கதவைப் பூட்டித் திறப்பை கையுரலுக்குள்ளை வைச்சவர் .

அண்டைக்கு பகல் முழுக்க என்ரை யோசினை முழுக்கவும் அனக்கு தெரிய வந்த சங்கதிகளைப் பற்றித்தான். இரவும் ஆனவாகிலை  நித்திரை கொள்ளேல்லை. கொண்ட கொஞ்ச நேர நித்திரையிலையும்  கெட்ட கனா  வந்திது. அந்த கனாவிலை அறுவான் தெங்கில் எண்டவன் வாறான்...., ஐயோ அந்த வடிவான வெண்பனிப் புறா எல்லாம்  செத்துக் கிடக்குது...,  பாவப்பட்ட சென்மம் ஒண்டு கத்துலாக் குகையிலை தண்ணிவெந்நி  இல்லாமல் கிடந்து தவிக்கிது...,அதைக் கண்ட பயங்கரத்திலை ஆத்தையரோ தாயாரோ எண்டு கனாவிலை கத்திக் குழறுறன் . நான் குழறின சத்தத்திலை நானே திடுக்கிட்டு கண்ணை முழிச்சன்.

அப்ப என்னெண்டால் ..., நம்பினால் நம்புங்கோ! முதலிலை கனா கண்ட  மாதிரித் தான் கிடந்திது. அந்த அலமாரிப் பக்கமாய் இருட்டான மூலையிலை ஒரு நிழல் அசைஞ்சிது . நான் பயத்திலை குரையை வைச்சன். அது மெதுவாய் வழுக்கி அரங்கி வெளிக் கதவுப் பக்கம் போனது. சரியான முழிப்பு வாறதுக்கு முந்தி  எப்பிடி மாயமாய் மறைஞ்சிது எண்டு தெரியேல்லை. எல்லாமே  வலு சுறுக்காய்  ஒரு நொடியுக்குள்ளை நடந்து முடிஞ்சிது. 

 உண்மையிலையே நான் கனாத் தான் கண்டநானோ எண்டு எனக்கே சமுசயமாய்ப் போச்சு. ஆனால் நான் கத்தின சத்தம் கேட்டு முழிச்ச அண்ணர் படுக்கையாலை எழும்பி ஓடி வந்தவர்.  என்னெண்டு கேட்டுப் போட்டு சொன்னவர்:
"அதொண்டும் கனாவில்லை சீனியப்பு . மெய்மெய்யா ஆரோ உளவாளி தான் வந்து ஆராய்ஞ்சு பார்த்திருக்கிறான். தெங்கிலின்ரை கையாளாய்த்  தான் இருக்கும் "
                                                            ( ஆராய் இருக்கும் ?)


சொல்  விளக்கம்:

வலு கெதி - மிக விரைவு 

முனிஞ்சபடி< முனிந்தபடி  - வெறுத்தபடி 
அகரமுதலியில்  : எடுப்புச்சாய்ப்பு  < எடுப்புச்சாய்வு  -  நன்மைதின்மை 
பேச்சுவழக்கில்    : எடுப்புச்சாய்ப்பு , நடப்பு - தற்பெருமை 
பறிஞ்சு < பறிந்து -கடந்து 
வண்ணம்-அழகு 
முகம் விடியவில்லை - மகிழ்ச்சியாக இல்லை 
சொண்டு - உதடு 
வெள்ளெண , வெள்ளாப்பு  < வெள்ளென 
                               - இருள் விலக வெளிச்சம் பரவும் அதி காலை 
மைம்மல் < மைமல் - மாலை மயங்கி இருள் பரவும் நேரம் 
செக்கல் - வானம் சிவந்து வரும் அந்திப் பொழுது 
ரெண்டு கட்டை தூரம் - இரண்டு கல் தொலைவு 
மைக்க - மற்ற 
ஐமிச்சம் -சந்தேகம் 
சமுசயம் - சந்தேகம் 
பூருதல் - உள் நுழைதல் 
பூராமல் -  உள் நுழையாமல் 
சாறுதல்- நிலத்தைக் கொத்துதல் 
சேறும் சுரியும்  - சேறு  (மிகைப்படக் கூறல்)
பிரள < புரள - பட 
சுறுக்கு - விரைவு 
கெதி < கதி - விரைவு 

வசைச்சொற்கள் 

குறுக்காலை போவார் < குறுக்கால் போவார் - கெட்டழிந்து போவார் 
விழுவான், அறுவான்  - கெட்டழிந்து போவான் 
எளிய நாய் - இழிய நாய் -கேடு கெட்ட நாய் 

கதை கந்தல் - விதி, கிழிந்த  துணி போலாகும் 

சக்கைப்பணிய இருத்தல் - அழுக்கைப் பற்றிக் கருத்தில் எடுக்காமல் கீழே அமர்தல் 
கடுவல் - கடுமை 
அருந்தல் - அருமை 
தாழ்ப்பம், தாழம் - ஆழம் 
பூந்து < புகுந்து 
கயிட்டம் - சிரமம் 
வலுசுகம் - எளிது,இலகு 
தன்னிட்டவாரம் = தன் +இட்டம் + வாரம் 
                                          = தன் +விருப்பம் + உரிமை - தன் விருப்பப்படி 
பறணை - மிகப் பழைய ,  புராண காலத்து, புராதன காலத்து 
முறுகம் < மிருகம் 
இடியேறு -இடிபோலும் துன்பம் 
தொட்டது  துடைச்சதுக்கு < தொட்டது துடைத்ததற்கு - தொட்டதற்கு 
பயந்தான் பீச்சி -பயந்தாங்கொள்ளி 
கொடுவினை -கொடுமை  
கைப்பு - கசப்பு 
வெளிவாய் - மனதில் ஒன்றையும் வைத்திருக்காத ஆள் 
தண்ணிவெந்நி <தண்ணீர் வெந்நீர் 
ஆத்தையரோ தாயாரோ - குய்யோமுறையோ என்பது போல 
                                                               அவலமாகக் கத்துதலைக் குறிக்கும்   
குரையை வைத்தல் -  ஒலியை வைத்தல் , பலத்துக் கத்துதல் 

Author: ந.குணபாலன்
•1:21 PM

என் குறிப்பு : முதலில் இக்கதையின் முதலிரண்டு  அத்தியாயங்களை  மட்டுமே மொழிமாற்றம்   
                            செய்ய நினைத்து, யோனத்தானின் துணிவையும்,உடன் பிறந்தான் மீது கொண்ட 
                            பாசத்தையும்   கருதி, " சிங்கநெஞ்சன்" என தலைப்பு  இடப்பட்டது . இனிமேல்
                           மூலக்கதையைப் போலவே இத் தமிழ் மொழிபெயர்ப்பும்
                           " சிங்கநெஞ்சன் சகோதரர்கள்" எனப் பெயர் பெறுகிறது.
                                                                      
                                                                மூலக்கதை : Bröderna Lejonhjärta


                                                 

                                                   எழுத்தாளர் : அஸ்த்ரி   லிண்ட்கிறேன் , சுவீடன்  
                                                                     (ASTRID   LINDGREN ,     SWEEDEN)
                                                            (14/11-1907 --- 22/01-2002)
                                                ஓவியர்:இலூன் வீக்கெலான்ட்
                                                                               ( Ilon Wikeland)
                                                  தமிழாக்கம் :  ந. குணபாலன்
                                                       


                               துடிப்பு 4 : தங்கச்சாவல் !



                   
அடுத்தநாள் விடிஞ்சதும், நாங்கள் ரெண்டு பேரும் குதிரை ஓட்டினம். முன்னை பின்னை நான் குதிரையிலை ஏறினதில்லை, ஆனால் என்னவெண்டு கண்டால் நல்ல அனுபவம் உள்ளவன் போலை குதிரை ஓட் டினன். இதென்னடா இது மாயமாய்க் கிடக்கு!?  முன்னை அனக்குச் செய்யத் தெரியாத வேலை எல்லாம் சும்மா தண்ணி பட்ட பாடாய் சுகமாய் செய்ய வருதே!? முன்னை ஏதோ கனகாலம் குதிரை ஓட் டிப் பழகின மாதிரி  மாதிரி அண்ணரோடை  போட்டிக்குக் குதிரை ஓட் டினன் .

அண்ணர் குதிரை ஓட்டின வடிவை எல்லோ பார்க்க வேணும்!  'புராணக் கதைகளிலை வாற கதாநாயகன் மாதிரி' எண்டு ஒரு ஆச்சி சொன்னவ ஞாவகம் இருக்கோ? அவ எக்கணம் அண்ணர்  குதிரையிலை பறக்கிற கோலத்தை கண்டிருக்க வேணும். தான் சொன்னது சரியாய் தான் கிடக்கு எண்டு ஊரெல்லாம் பறை தட்டி இருப்பா.  

-அண்ணர்  சும்மா குதிரையிலை வலு வேகமாக  எதோ ஒரு பறவை ஒண்டு பறந்தது போலை ஒரு பாய்ச்சலிலை பாய்ஞ்சு ஆத்தைத் தாண்டின   விதம்!;
-அப்ப அவரின்ரை பொன்னிறமான தலைமயிர் அலை பாய்ஞ்ச வண்ணம்!;
-உடுத்திருந்த உடுப்புக் கூடி, குதிரைவீரன் போலை அமைஞ்ச  கோலம்!; 
-எல்லாமே புராணக் கதையிலை வாற கதாநாயகன் சாங்கம்  தான்!. 

                        


இஞ்சை குதிரைக்காறன் வளவு வீட்டிலை ரெண்டு பேரை வளர்த்திற அளவுக்கு  ஒரு பெரிய தைலாப் பெட்டி கிடக்கு.  மாயாசாலக் கதையளிலை வாற குதிரைவீரன்மார்  மாட்டியிருக்கிற மாதிரிக்கு  உடுப்பு கனக்க அதுக்குள்ளை  பல அளவிலையும்  கிடக்கு. பூமி நச்சத்திரத்திலை 
இப்பத்தைக் காலத்திலை புழக்கத்திலை இல்லாத பழைய மோடி உடுப்புத்தான். ஆனால் இஞ்சை உப்பிடியான உடுப்புத்தான் இப்பவும் புது மோடியாய் பாவனையிலை  இருக்கிது. அனக்கும் அளவாய் சிலது அமைஞ்சு போட்டிது. அதிலை ஒண்டை நானும் எடுத்து மாட்டினன்.

முன்னம் நான் உடுத்திருந்த கிழிஞ்ச காற்சட்டை எல்லாம் கழட்டி தூக்கி தலையைச் சுத்தி எறிஞ்சாச்சு. இனி எந்தக் காலத்திலையும் அதைக் காணக் கூடாது.  நாங்கள் இருக்கிற இடத்துக்கு ஏத்தபடி, சீவிக்கிற காலத்துக்கு ஏத்தபடி உடுப்பு உடுக்க வேணும் எண்டு அண்ணர் சொன்னவர் எல்லே? இல்லாட்டி செர்ரிப் பள்ளத்துச் சனத்துக்கு   வினோதமான ஆக்களாய் எங்களைப் பார்க்கக் கிடக்குமெல்லோ?  இங்கினை நஞ்சியாலாவிலை  எப்பவும் மாயாசாலக் கதைகள், தேவதைக் கதைகள் எல்லாம் உருவாகிறதாமாம்  எண்டு அண்ணர் அப்பவே சொன்னவர் எல்லே? இப்ப உந்த உடுப்பு, கோலத்திலை நிற்கிற நேரம், அது ஞாபகம் வந்திச்சு. 

அப்ப அண்ணரைப் பிடிச்சுக் கேட்டன்.;
" அப்பிடி எண்டால் அண்ணர் !, நாங்கள் இப்ப சீவிக்கிற காலம் இஞ்சை நஞ்சியாலாவிலை  சரியான பழங்காலமோ?"
" ஒரு வகையிலை நீ சொல்லுறதும் சரிதான் என்ரை சீனியப்பு! பூமி நச்சத்திரத்திலை இருந்திட்டு வந்த எங்களுக்கு இஞ்சை வந்து பார்க்க இது பறணை  பழங்காலம் போலை கிடக்கு. ஆனால் இங்கினை நாங்கள் சீவிக்கிற இந்தக் காலம் , இங்கத்தைக்கு  புதுக்காலம் எண்டும் சொல்லலாம்" எண்டு அண்ணர் விளப்பம் சொன்னவர். கொஞ்ச நேரம் ஏதோ யோசிச்சார். 
" மெய்தான். ஒரு இளம், புதிய, நல்ல காலம் ; சீவிக்கிறதுக்குச் சுகமான,சுவாத்தியமான காலமிது........."
சொல்லிக் கொண்டு வந்ததைக்  கொஞ்சம் நிற்பாட்டினார். அவரின்ரை கண்ணிரெண்டும் இருண்டுது.
"......இஞ்சை செர்ரிப்பள்ளத்தைப் பொறுத்த மட்டிலை  நல்லகாலந்தான்...." எண்டார். 
"அப்பிடி எண்டால் நஞ்சியாலாவிலை மற்றப் பகுதியளிலை எப்பிடி இருக்கும்?"எண்டு கேட்டன். மற்றப் பகுதியளிலை வித்தியாசமாய் இருக்கக் கூடும் எண்டு சொன்னவர்.

வேறை எங்கினையும் போகாமல், செர்ரிப்பள்ளத்துக்கு நாங்கள் வந்து சேர்ந்தது எங்கடை அதிட்டம்தான். அண்ணர் சொன்னபடிக்கு இங்கினை நல்ல சுகமான, சுவாத்தியமான காலமாக இருக்கிது. இதை விட சுகமான, சுவாத்தியமான, மனசிலை புளுகம்  தெறிக்க வைக்கிற  ஒரு காலைமைப் பொழுது  அமையாது.


ஒருக்களிச்சுத் திறந்து கிடந்த கண்ணாடி யன்னலுக்குள்ளாலை வந்து தடவிய காலைமை நேரத்து சுகமான வெய்யிலும், காலைப் பொழுதை வரவேற்றுப் பாடின பறவையளின்ரை  சத்தமும் தான் அடுப்படியிலை வாங்கிலை படுத்துக் கிடந்த என்னை எழுப்பினது. கண்ணைக் கசக்கினபடி
 முழிச்சுப் பார்க்க அண்ணர்  சாப்பாட்டு மேசையிலை பால், பாண்  எல்லாம் அனக்கும் எடுத்து வைச்சிட்டு ஒரு அசுகையும் காட்டாமல் நுனிக்காலிலை நடந்து கொண்டிருந்தார். என்ரை நித்திரையைக் குழப்பக் கூடாதாமாம். மளமளவெண்டு காலைத் தீனைத் திண்ட பிறகு முசலுக்கும் தீனைப் போட்டு விட்டுக் குதிரை மாலுக்குப் போனன்.  அண்ணரோடை சேர்ந்து குதிரை மாலைக் கூட்டித் துப்பரவாக்கிகுதிரையளை சீப்பாலை தேய்ச்சுத் துடைச்சு, தீன் குடுத்தன் .

பேந்து கொஞ்சத்தாலை ரெண்டுபேரும் குதிரை ஏறி அதுகளை நடத்திப் போனம். புல்லின்ரை  தலை நுனி எல்லாம் வைர மணி போல காலைப்பனித் துளி . தேனிலையான், தேன் குளவி, கருவண்டு எல்லாம் சங்கீதம் பாடினபடி செர்ரிப்பூக்களை மொய்ச்ச சீர்.  வெள்ளியாரும் இருந்தாப்போலை நாலுகால் பாய்ச்சலிலை ஓடத் துவங்கிச்சுது.  நான் தடுமாறி விழவுமில்லை; பயம் எண்ட ஒண்டு என்னை எட்டிப் பார்க்கவுமில்லை . இப்பிடியான நல்ல அனுபவம் ஒண்டு எப்பெண்டாலும் ஒருதரம் ஒரு முடிவுக்கு வாறது  வழமை தானே? அதையிட்டுக் கூடி எனக்கொரு கவலை ,..பயம்,...ம்கூம் ...வரேல்லை. அப்பிடி நடந்திடுமே?.... அதுகும்  இஞ்சை?... நஞ்சியாலாவிலை?....
செர்ரிப்பள்ளத்திலை?....ஒருக்காலும் நடக்காது !.

புல்லுவெளியிலை வியாழரும் ,வெள்ளியாரும்  எங்களைக் காவின படி போட்டிபோட்டு ஓடிச்சிதுகள் . ஆத்தங்கரைப் பக்கமாய் பாய்ஞ்சு  போய்  முடக்கிலை திரும்பி குதிரையளை   நிற்பாட்டி, கீழை பார்த்தம். பணிய இருந்த வீடுகளிலை இருந்து காலைமை சமையல் நடக்கிறதுக்கு அடையாளமாய் புகை கிளம்பிக் கொண்டிருந்தது. முதலிலை புகை கண்ணிலை பட்டிது , பின்னடிக்கு வீடு வளவுகளும், தோட்டத் தறையளும் தெரிஞ்சிது. சாவலுகள்  கூவினது, நாயள்  குலைச்சுது , ஆடு மாடு கத்தினது. அப்பத்தான் அந்த இடம் முழுக்க கண் முழிச்சு எழும்பின மாதிரி சத்தங்கள் கேட்டுது. 

நாங்கள் நிண்ட இடத்துப் பக்கமாய் ஒற்றையடிப் பாதையிலை , கையிலை ஒரு கூடையோடை ஒரு அக்கை  வந்து கொண்டிருந்தா. அவவை பார்க்க  ஒரு கமக்காறிச்சி மாதிரி ஒரு தோற்றம், ...... கிழவியெண்டுமில்லை, குமரியெண்டுமில்லை  ஒரு இடைப்பட்ட வயசு,.....  வெய்யிலிலை காய்ஞ்சு, மழையிலை நனைஞ்சு கண்டின நிறம்,... பாடுபட்டுவேலை செய்து இறுகின தேகம்,.... மாயாசாலக் கதையளிலை வாற மாதிரி உடுதுணி,....அலங்காரம்..... .

"மெய்தானே யோனத்தான்? தம்பியார் வந்திட்டார்  போலையாக்கும்?" அன்பாய்க் கேட்டா.
" ஓம் அக்கை! நேற்றைக்குப் பின்னேரப் பாட்டுக்கு வந்தவர்." அண்ணரின்ரை குரலிலை பெருமை இருந்திச்சு.
"சீனியப்பு! இவ  வந்து சோபியா அக்கை." அண்ணர் அறிமுகம் செய்தார். 
" ஓம் ! நான்தான் சோபியா! உங்களை கண்டது நல்லதாப் போச்சுது. உங்களட்டை எண்டு தான் வெளிக்கிட்டனான். அப்ப நீங்களே உந்தக் கூடையைக் கொண்டு போங்கோ. "
அண்ணருக்கு உது பழக்கமாக்கும். என்ன ஏது எண்டு ஒண்டும் கேளாமல் கூடையை வாங்கினார்.
" அப்ப  இண்டைக்கு செக்கல் பாட்டிலை தம்பியாரையும்  கூட்டிக் கொண்டு தங்கச்சாவலடிக்கு  வாருமன். மற்றவையளும்  உம்மடை தம்பியாரைப் பார்க்க விரும்புவினம் எல்லே?" எண்டா சோபியா அக்கை. அண்ணரும் ;
"அப்பிடியே செய்வம்" எண்டிட்டு வீட்டுப் பக்கம் வியாழரைச் செலுத்தினார்.

"அதென்னது  தங்கச்சாவல்?" எண்டு அண்ணரைக் கேட்டன்.
"பணிய ஊருக்கை தங்கச்சாவல் எண்டொரு பானகப்பந்தல் இருக்கு..... " 
"பானகப்பந்தலோ? அப்பிடி  எண்டால்?..........."
"அங்கினை பூமி நச்சத்திரத்திலை நாங்கள் இருந்த காலத்திலை கோப்பிக்கடை ஒண்டு எங்கடை பள்ளிக்கூடத்துக்குப் பக்கத்தில் இருந்ததெல்லே ?..."
" ஓ ஒ "
"அங்கை ஆக்கள் கோப்பி குடிக்கப் போற மாதிரி; இங்கை பானகப்பந்தலுக்கு குளிர்பானகம், பழக்கூழ் பானகம் , சுடுகஞ்சி பானகம் எண்டு பலவகைப் பானகம் வாங்கிக் குடிக்கிறதுக்கும்; கூடிக் கதைக்க வேண்டின  கதை எல்லாம் கதைக்கிறதுக்கும் ஆக்கள் எல்லாரும் போறது."

அனக்கெண்டால் 
'எப்படா செக்கல் படும்? எப்படா  பானகப்பந்தலடிக்கு போய் மற்ற ஆக்களையெல்லாம் சந்திக்கலாம்? அவையள்  எல்லாம் என்ன மாதிரியான சாதிசனமாய் இருப்பினம்? அவையளின்ரை குணம் குறி எப்பிடி? பெருமை பிடிச்சவையோ? இல்லை அணைஞ்சு நடக்கக் கூடின ஆக்களோ?' எண்டு அறிய ஒரு தவிப்பாய் இருந்திச்சுது.  நஞ்சியாலாவை, செர்ரிப்பள்ளத்தை பற்றி அண்ணர் சொல்லி வைச்சதெல்லாம் அப்பிடியே அச்சொட்டாய் இருக்கோ எண்டு பார்க்க வேணுமெண்ட ஆவல்.அதோடை அப்பிடியே  நாங்கள் குதிரையளிலை சவாரி போற நேரம் அனக்கொரு சங்கதி ஞாவகம் வந்திச்சுது.

"அண்ணர் !, இங்கினை  நஞ்சியாலாவிலை வெள்ளாப்பிலை துவங்கி பொழுதறு மட்டுக்கும்  இல்லாமல், ஏமஞ்சாமமாயும்  பைம்பலும் , பரபரப்புமாய்  கதைகாரியம் எல்லாம் நடக்கும் எண்டு   நீர் அப்ப அந்தநேரம் சொன்னநீரெல்லே? ஞாவகம் இருக்கோ? ஆனால் இஞ்சை பார்க்க எல்லாம் ஒரே அமைதியாய் இருக்கே?" எண்டு கேட்டன்.
"விசர்! நேற்றைக்குத் தானே வந்து இங்கினை மூக்கை நீட்டின  நீ! வந்தது வர முன்னம் உனக்கு ஒரே அவசரம். பரபரப்புக்கும், பைம்பலுக்கும் நேரங்காலம்  வரும் கொஞ்சம் பொறு." அண்ணர் சிரிச்சார். 

அண்ணர்  என்னை வினோதமாய்ப் பார்த்தார். என்னைப் பார்க்க அவருக்கு பாவமாய் இருந்தது போலை.
" ஏன் சீனியப்பு? பொழுது போகாமல் அலுப்படிக்குதோ? நீ என்னட்டை வரேக்கை இன்னதின்னது  இன்னதின்ன படி இருக்கவேணும் எண்டு நான் விரும்பின படி தான் எல்லாம் நடக்குது. இன்னும் பரபரப்பான காரியங்கள் நடக்க வேணும் எண்டு ஆசைப்  படுறியோ?" எண்டு கேட்டார். கொஞ்சம் யோசிச்சுப் பார்த்தால், நான் வந்தநேரம் தொட்டு இந்தநேரம் வரை பைம்பலும், புளுகமுமாய்த் தானே பொழுது போகுது? 
"இல்லை அண்ணர் சும்மாதான் கேட்டன் . இங்கினை நல்லாய்த்தான் பொழுது போகுது . "

வீட்டுக்கு வந்தவுடனை  சோபியா அக்கை தந்த கூடையை அண்ணர் திறந்தார். உடன் வெதுப்பின பாணும், உடன் கறந்த பாலும், ஒரு சின்னச்சாடி தேனும், சுடச்சுட ரெண்டு சோடி கோதம்பமாத் தோசையும் இருந்துது.
" சோபியா அக்கையோ எங்களுக்குச் சமைச்சுத் தாறது ?"
"ஓம் காலைமைத்தீன் அவதான் சிலநேரங்களிலை கொண்டந்து  தாறவ."
"சும்மாவே தாறவ ?"
"சும்மாதான் தாறவ . இங்கினை செர்ரிப் பள்ளத்திலை எல்லாமே சும்மாதான் கிடைக்கும். அவரவருக்குத் தேவையானதை சும்மாதான் ஒருத்தருக்கொருத்தர் குடுத்து உதவிறது " 
"நீர் சோபியா அக்கைக்கு என்னவும்  குடுக்கிற நீரோ?
"ஓ ! அவவின்ரை ரோசாக்கண்டுப் பாத்திக்கு பசளைக்கெண்டு  குதிரைச்சாணம் குடுக்கிற நான்;   
   பாத்தியைச் சாறிப் பசளை போட்டுப் பராமரிக்கிற நான். இதெல்லாம் சும்மாதான் செய்து   
   குடுக்கிற நான்."
அனக்கு வடிவாக் கேட்காத மாதிரிக்கு மெதுவா இன்னும் சொன்னார்.
"வேறையும் சிலபல வேலையள்  செய்து குடுக்கிற நான்." இப்பிடிச்சொன்னபடியே கூடைக்குள்ளை இருந்து ஒரு சின்னக் கடுதாசிச் சுருளை எடுத்தார். விரிச்சு வாசிச்சார். புருவங்கள் ஏறியிறங்க நெற்றியை சுருக்கினார். அந்தக் கடுதாசிச் சுருளிலை கண்ட சங்கதி அவருக்குப் புறியமில்லாதது எண்டு அனக்குப் பிடிபட்டுப் போச்சு.  அவரும் அனக்கு ஒண்டும் சொல்லேல்லை; நானும் கேட்க விரும்பேல்லை.  சொல்ல வேண்டிய நேரத்திலை அனக்குச் சொல்லுவர்தானே?
                         

இந்த வீட்டிலை கூடத்திலை ஒரு பழம் பறணை அலமாரி  கிடக்கு. முதல்நாள் ராத்திரி அந்த அலமாரியைப் பற்றி அண்ணர் சொன்னவர். ரகசிய இழுப்பறை ஒண்டு இருக்காம்.  அதைத் திருகித்  திறக்கிறதுக்கும் ரகசிய முறை இருக்காம். அனக்கும் அந்த ரகசியத்தைப்  பற்றி அறிய சரியான விருப்பம். 
" பேந்து இன்னொரு தரம் நீ அது பற்றி அறியலாம். இப்ப நீ போய்க் கொஞ்ச நேரம் படுத்து  ஓய்வெடு." எண்டார் அண்ணர்.  

நான் போய் என்ரை வாங்கிலை படுத்தன். அண்ணர்  அலமாரியைத்தைத் திறக்கிறதும், இழுப்பறையைத் திருகித் திறக்கிறதும்  பேந்து அதை  மூடிப் பூட்டிறதும் கேட்டது. என்ன செய்திருப்பார் எண்டு கண்டு பிடிக்கிறது ஒண்டும் பெரிய காரியமில்லை. வேறென்ன செய்திருப்பார்? அந்தக் கடுதாசிச்சுருளை ஒளிச்சு வச்சிருப்பார். பெட்டகத்தின்ரை திறப்பை அடுப்புக்கு மேலை உசரமாய் இருக்கிற தட்டிலை, கிடக்கிற  கையுரலுக்குள்ளை  வைச்சவர்.  

மத்தியானப் பாட்டுக்கு நித்திரையாலை நான் எழும்பினவுடனை ஆத்திலை குளிக்கப் போனம். பாலத்திலை இருந்து ஆத்திலை குதிச்சன் - அனக்கு வந்த துணிச்சலைப் பாருங்கோவன்!. அண்ணர்  தன்ரை மாதிரியே அனக்கும் ஒரு  தூண்டில் தடி செய்து தந்தவர். அனக்கு  ஒரு அளவான பெரிய மீன் பட்டுது. அண்ணருக்கு ரெண்டு சின்ன மீன் பட்டுது . இண்டைப்பாட்டுக்கு மத்தியானச் சாப்பாட்டுக்கு எங்கள் ரெண்டு பேருக்கும் உது காணும்.

நாங்கள் மீனைக் கழுவித் துப்பரவாக்கினம். அடுப்பிலை எண்டால் இரும்புச்சட்டி ஒண்டு ஒரு கொழுக்கி கம்பியிலை   திறந்த நெருப்பிலை தொங்கினபடி இருக்கும். அதிலை தண்ணியும் சிலவகை மூலிகையும் போட்டு மீனை அவிச்சம்.


                          



 சாப்பிட்ட பிறகு அண்ணர் 
" சீனியப்பு!வா, இலக்குப் பார்த்து அம்பெய்யப் பழகுவம். அது எல்லாரும் பழகியிருக்க வேண்டிய ஒரு கலை"  எண்டு சொன்னார். குதிரைமாலின்ரை  ஒரு பக்கத்து அறையிலை, குதிரைச்சேணம் தொங்க விடுறது. அதுக்குள்ளை ரெண்டு வில்லு இருந்திச்சு. கண்டவுடனை அனக்கு விளங்கிப் போச்சு, ஆர் இதுகளை செய்திருப்பினம் எண்டு. நாங்கள் பூமி நச்சத்திரத்திலை எங்கடை ஊரிலை சீவிச்ச அந்த நாளையிலை அயலட்டைப் பெடிபெட்டை எல்லாம் ஒரு பருவத்திலை   அம்புவில்லு வைச்சு விளையாடும். அந்த அம்புவில்லு செய்த ஆசாரி ஆரெண்டு கண்டால்; உவர் அண்ணர் பிள்ளையார்தான். ஆனால் உந்த ரெண்டு வில்லும் சின்னச்சின்ன விளையாட்டு வில்லாய்  இல்லை. மெய் மெய்யான பெரிய தாக்கமான வில்லு எல்லோ? 

குதிரைமால் கதவிலை ஒரு பலகையைத் தொங்க விட்டம். எப்பிடியெப்பிடி எல்லாம் அம்பை எய்யிறது எண்ட நுணுக்கமெல்லாம் அண்ணர் காட்டித் தந்தவர். வில்லை வளைக்கவும், அம்பைத் தொடுக்கவும், இலக்கு வைக்கவும், அம்பை எய்யவும்  அண்ணரை மாதிரி இல்லாட்டாலும் நானும் பிழை  போகேல்லை ஓரளவுக்கு பிடிச்சிட்டன். அண்டு பின்னேரம் முழுக்க அம்பெய்து பழகின சீர்தான். 

உவர் அண்ணர் ஒரு வினோதமான சீவன் கண்டியளோ!? அவனவன் ஒரு சின்னக் காரியம் செய்து முடிக்கு முன்னம் ஏதோ மலையை தூக்கின மாதிரி புழுகி அடிக்கிற தன்னைப்புளியாய்  இருப்பான் . இவரென்னடா எண்டால் என்னதான் திறமை இருந்தாலும், அதையிட்டு பெருமை பேசாதவர். அதோடை நான் வந்து தன்னை விட திறமைசாலியாக வேணும் எண்டு விரும்பிறவர்.  நான் ஒரே ஒருக்கால் இலக்குத் தவறாமல் அம்பெய்தவுடனை  அவரடிச்ச கூத்தை எக்கணம் நீங்கள் பார்த்திருக்க வேணும்! ஏதோ ஒரு பெரிய போட்டியிலை முதல் பரிசு அடிச்ச மாதிரி ஒரு புளுகம் அண்ணருக்கு!.

செக்கல் படத் துவங்க  தங்கச்சேவலடிக்கு போவமெண்டு அண்ணர் சொன்னவர். வியாழரையும், வெள்ளியாரையும் சீக்கை அடிச்சுக் கூப்பிட்டம். சீக்கைச் சத்தம் கேட்டவுடனை, தன்பாட்டிலை மேய்ஞ்சு கொண்டிருந்த குதிரை ரெண்டும் படலையடிக்கு போட்டிக்கு ஓடி வந்திச்சு. சேணம், கடிவாளம்  பூட்டி குதிரையேறி அன்ன நடையிலை குதிரையளை  நடத்திப் போனம். 

திடீரெண்டு அனக்கு  பயமும், வெக்கமுமாய் வந்துது. அனக்கெண்டால்  பெரிசா ஆக்களோடை புழங்கிப் பழக்கமில்லை தானே? அதுகும் முன்னை பின்னை பார்த்திராத நஞ்சியாலாச் சனம் எல்லே?! உதைப் போய்  அண்ணரிட்டை சொன்னன்.
" எதையிட்டுப் பயப்பிடுகிறாய்? ஆரும் உனக்கேதும் கெடுதி செய்வினம் எண்டோ?" எண்டு அண்ணர் கேட்டார்.
" சீ  அதுக்கில்லை. ஆனால் சிலநேரத்திலை ஆரும் என்னைப் பார்த்து பகிடி பண்ணிச் சிரிப்பினமோ?" எண்டு இழுத்தன். எனக்கே என்ரை கதை விசர்க்கதையாய் கிடந்திது. ஏன் ? என்னத்துக்கு? ஆரும் என்னைப் பார்த்துப் பகிடி விட்டுச் சிரிக்கப் போகினம்? இப்பிடித்தான் அனக்குச் சில நேரம் விசர்நினைவு எல்லாம் வரும்.
"சீச்சீ! அப்பிடி ஒருத்தரும் நடக்க மாட்டினம். ஒண்டு தெரியுமே நான் இனிமேல் உன்னை கார்ல் எண்டுதான் மைக்க ஆக்களுக்கு முன்னாலை கூப்பிடுவன். கார்ல் சிங்கநெஞ்சன்  எண்டு சொல்லிறதுதான் நல்ல அமைச்சலாய் இருக்கு. சீனியப்பு சிங்கநெஞ்சன் எண்டால் சிலநேரம் ஆரும் சிரிக்கக் கூடுந்தான். முதல்தரம்;சீனியப்பு சிங்கநெஞ்சன் எண்டதைக் கேட்டு நீயும் நானும் கூடி, விழுந்து விழுந்து சிரிச்சநாங்கள் இல்லையே?"

மெய்தான். அனக்கு அம்மா, அப்பா வைச்ச பேர் கார்ல்  எண்டது தானே? கார்ல் எண்ட முதல்பெயர் தான், சிங்கநெஞ்சன் எண்ட குடும்பப் பெயருக்கு அமைச்சலாய் இருக்கு. 
"கார்ல் சிங்கநெஞ்சன் " எண்டு அனக்கு நானே சொல்லிப் பார்த்தன்.
 "இதோ, கார்ல் சிங்கநெஞ்சனும், யோனத்தான் சிங்கநெஞ்சனும் குதிரையில் பவனி வருகின்றனர்." எண்டு சொல்லிப் பார்த்தன். கேட்க காதுக்கு ஒரு இதமாய்த் தான் இருந்திது.
" ஆனால் அந்த பழைய நல்ல பேர், என்ரை சீனியப்பு  எண்டது என்னளவிலை மாறாது கண்டியோ?"

பாட்டும், கூத்தும், கைதட்டலும், காலுதைப்பும், சிரிப்பும், கனைப்பும் ஒரே அமளி; தூரத்திலை நாங்கள் வரேக்கையே  அங்கை ஊருக்குள்ளை கேட்டுது. அதைவைச்சு வலு சுகமாய் தங்கச்சாவலைக் கண்டுபிடிக்கலாம். பானகப்பந்தலின்ரை  பெயர்ப்பலகையின்ரை மேலை தகட்டிலை வெட்டிச்செய்த ஒரு தங்கநிற சாவல் காத்தடிக்கிறதுக்கு ஏத்தபடி சுழண்டு கொண்டிருந்துது. மாயாசாலக் கதையளிலை வாற மாதிரி ஒரு கட்டிடம். சின்னச்சின்னக் கண்ணாடி யன்னல்களுக்கு உள்ளாலை இருந்து விளக்கு வெளிச்சம் தெறிச்சிது. அனக்கெண்டால்  பானகப்பந்தலுக்குப் போய்ப் பார்க்க சரியான விருப்பமாய்க் கிடந்துது. ஒருக்காலும் உப்பிடியான இடத்துக்கு நான் போனதில்லை எல்லே? 

முதலிலை  பின் பக்கத்து  முற்றத்திலை செர்ரி மரங்களிலை வியாழரையும், வெள்ளியாரையும் கட்டினம். அங்கை என்னடா எண்டால் இன்னும் கனக்கக் குதிரையள் கட்டி நிண்டது. நஞ்சியாலாவிலை இருக்கிறவைக்கு போக்குவரத்துக்கு குதிரை அவசியம் எண்டு அண்ணர் சொன்னது சரியாத்தான் கிடக்கு.  ஆளுக்கொரு குதிரை வைச்சிருப்பினம் எண்டு  நினைக்கிறன். செர்ரிப்பள்ளத்து சனமெல்லாம் தங்கச்சாவலுக்கு வந்திருக்குப் போலை. 

நாங்கள் வந்தநேரம் பானகச்சாலையிலை  ஆம்பிளைபொம்பிளை, பெடிபெட்டை, குஞ்சு குருமன் எண்டு ஆள்சனம்  நிறைஞ்சு போச்சு. எல்லாரும் கூடிக் கதை கலகலப்பாய்  இருந்திச்சினம். பிள்ளையள் தன்பாடு ; தாய்தகப்பன் தன்பாடு. ஒரு சில தவ்வலுகள்  தாய்தகப்பன்ரை மடியிலை நித்திரை. 
ஓவியர்:இலூன் வீக்கெலான்ட்

நாங்கள் பானகப்பந்தலுக்குள்ளை நுழைஞ்ச உடனை அங்கை இருந்த சனங்கள் பட்ட பாடு! 
"யோனத்தான் வந்திட்டார்" "யோனத்தானும் தம்பியாரும் வருகினம்"எண்டு ஆளாளுக்குப் பண்ணிவிட்ட அமளியைப் பார்க்கவேணும். அந்தப் பானகப்பந்தல்க்காறனைப் பார்க்க; செம்பட்டை  தலைமயிரும், உசந்த திடகாத்திரமான சதிரமும், நல்ல சிரிச்ச மூஞ்சையும் நல்ல வடிவான ஆள்தான். எல்லாரையும் மிஞ்சி பெலமாக் கத்தினார்:
"இதோ சிங்கநெஞ்சன் சகோதரர்கள் இருவரும் வருகின்றார்கள்!"

அவர் அனக்குக் கிட்ட வந்து கையைப்பிடிச்சு தூக்கி மேசை ஒண்டிலை எல்லாரும் வடிவா பார்க்கக் கூடிய மாதிரி நிற்பாட்டினார். அனக்கெண்டால் சரியான  வெக்கமாய்ப் போச்சு.  முகம் மூஞ்சை எல்லாம் தக்காளிப் பழம் போலை சிவந்து போச்சு. அண்ணர் சொல்லிறார்: 
"இது என்ரை ஆசைத் தம்பி. பேர் கார்ல் . கடைசியிலை என்னைத் தேடி வந்திட்டார். நீங்கள் எல்லாரும் என்னிலை எம்மளவு அன்பும் ஆதரவுமாய் இருக்கிறீங்களோ, அம்மளவுக்கு  கார்லிலையும் அன்பாய், ஆதரவாய் இருக்க வேணும் எண்டு விரும்பிறன்."
" பேந்து பின்னை எப்பிடி இருக்கிறதாம்?"
"ஒண்டுக்கும் யோசியாதை யோனத்தான்!" 
"கார்ல் இப்ப நீ எங்களிலை ஒருத்தன் கண்டியோ!"
"சும்மா அந்தப் பெடியை விடுங்கோ! அது பாவம் வந்தது வரு முன்னம்  கரைச்சல்     
   குடுக்காதையுங்கோ!"
எண்டு ஆளாளுக்கு சிலபேர் சொல்லுகினம் . அனக்கெண்டால் எதோ எல்லாம் கனவிலை நடக்கிறது போலை கிடக்கு. 

பானகப்பந்தல்காறன் என்னை திரும்ப மேசையிலிருந்து கீழை இறக்கிவிட்டவர். கொஞ்ச நேரம் என்ரை கையை அவர் விடேல்லை. நல்ல பெலசாலி எண்டது அவர் என்ரை கையைப் பிடிச்ச பிடியிலை தெரிஞ்சிது.
"யோனத்தானைப் போலை நீயும் என்னோடை நல்ல கூட்டாளியாய்ப் பழகலாம் கார்ல். என்ரை பேர் யூச்சி! ஆனால் தங்கச்சாவல் எண்டும் கூப்பிடிறவை. நீ கார்ல் சிங்கநெஞ்சன் எப்பவும் விரும்பின நேரம் எல்லாம் தங்கச்சாவலடிக்கு வரலாம் எண்டதை மறக்க வேண்டாம்." எண்டு பட்சமாய் சொன்னவர் . 

சோபியா அக்கை ஒருபக்கம் ஒரு மேசைக்குப் பக்கத்திலை தனிய இருந்தவ. அண்ணரும், நானும் அவவுக்குப் பக்கத்திலை போய் இருந்தம். அதையிட்டு அவவுக்குத் திறுத்தி எண்டது அவவின்ரை முகத்திலை தெரிஞ்சிது. என்ரை குதிரை பற்றி, எப்பிடிப் போகுது எண்டு விசாரிச்சா. அவவின்ரை தோட்டவேலை செய்ய அண்ணருக்கு ஒரு நாளைக்கு நேரம் இருக்கோ எண்டும் கேட்டா. பேந்து ஒண்டும் பறையாமல் அமைதியாய் இருந்தவ. என்னத்தையோ இட்டுக் கவலைப் படிற மாதிரி அவவைப் பார்க்க இருந்திது. இன்னும் ஒண்டைக் கவனிச்சன். அங்கை இருந்தவை எல்லாம்  ஒருவித மரியாதையோடை அவவைப் பார்த்திச்சினம். எழும்பிப் போகேக்கை அவவைப் பார்த்துத் தலை சாய்ச்சு கனம் பண்ணிச்சினம். என்னவோ ஒரு விண்ணாணம். அனக்கெண்டால் உது என்னெண்டு பிடிபடேல்லை.

எல்லாருமாய் சேர்ந்து கனக்கப் பாட்டுக்கள் பாடினம். சில பாட்டுக்கள் எனக்குப் புதிசு.  நல்ல பைம்பலும், முசிப்பாற்றியுமாய் இருந்திச்சு. எல்லாரும் நல்ல புளுகமும், அக்களிப்புமாய் இருந்தவை தான். எண்டாலும் ஏதோ ஒரு கவலை தொட்ட மாதிரியும், பயம் தொட்ட மாதிரியும்   இடைசுகம் இருந்திச்சினம்; அவ சோபியா அக்கையைப் போலை.

ஆனால் இங்கினை செர்ரிப்பள்ளத்தைப் பொறுத்த மட்டிலை நல்லகாலம் எண்டெல்லோ அண்ணர் சொன்னவர்? பின்னைப் பேந்து என்னத்தை நினைச்சுப் பயப்பிட வேணும்? எல்லாச் சனமும் ஒருத்தரிலை ஒருத்தர் நல்ல பட்சமும், பாசமுமாய்ப் பழகுதுகள். அண்ணரிலை எல்லாரும் யோனத்தான்,யோனத்தான் எண்டு ஒருகூடுதல் வாரப்பாடு.  சோபியா அக்கையிலையும்  எல்லாரும் நல்ல அன்பும், மதிப்புமாய் இருந்திச்சினம் எண்டு நான் நினைக்கிறன்.

நாங்கள் வீட்டுக்குப் போவம் எண்டு வெளிக்கிட்டம். பின்னுக்கு முற்றத்திலை கட்டி வைச்ச குதிரையளை அவிட்டம். அப்ப நான் 
" அண்ணர்! சோபியா அக்கையிலை என்ன புதினம் இருக்கு? எல்லாச் சனமும் அவவுக்குத் தலைவணக்கம் செய்யுதே?" எண்டு அண்ணரிட்டை  கேட்டநான் . அப்ப 
"அதுதானே? உந்தச்சனம் எல்லாம் தலையிலை வைச்சுக் கூத்தாடிற அளவுக்கு  சோபியாவிட்டை என்ன புதினம் கிடக்கெண்டு  நமக்குந்தான் கனகாலமாய்ப் பிடிபடுதில்லை."
எண்டு ஒரு அடைச்ச குரல் எங்களுக்கு அருகாலை கொஞ்சம் இருட்டான பக்கம் கேட்டுது. ஆரதெண்டு  முதலிலை தெரியேல்லை.  ஒரு உருவம்  கொஞ்சம் அரங்கி வந்து யன்னல் வெளிச்சத்திலை முகத்தைக் காட்டினது. செம்பட்டை சுறுள் தலைமயிர்,செம்பட்டை குறுந்தாடி மீசையோடை  ஒராள். பானகப்பந்தலிலை இம்மளவு அமளிக்குள்ளையும் அவர் இருந்தவர். அவர் பெரிசாய் மற்றவையளோடை கலகலப்பாய்ப் பழகவில்லை. சொல்லப்போனால் கொஞ்சம் எரிச்சலும் கொதியுமாய்த் தான் இருந்தவர். பாட்டுக்களுக்கும் வாயசைக்கவேயில்லை   அந்த மனிசன். படலையைத் தாண்டிக் குதிரையளிலை வரேக்கை; 
"ஆரிந்த மனிசன்?" எண்டு கேட்டன்.
"அவருக்குப் பேர் கூபர். சோபியா அக்கையிலை என்ன தனிப் புதினம் இருக்கெண்டு அவருக்கே தெரியும்." எண்டு அண்ணர்  சொன்னவர். நாங்கள் வீட்டுக்கு குதிரையளிலை போய்க் கொண்டிருந்தநாங்கள். அது ஒரு இதமான குளிர்ச்சியான இரவு. அப்ப வானம் ஒரு முகில்மூட்டமும் இல்லாமல் வெள்ளி பூத்துக் கிடந்திது. நாங்கள் சீவிச்ச பூமிநச்சத்திரம் எங்கை இருக்கெண்டு தேடினநான். அப்ப அண்ணர் ,
"ம்கும்ம்ம் ... பூமி நச்சத்திரம்.... அது எங்கினையோ கண்ணுக்குத் தெரியாத தூரத்திலை அண்டவெளியிலை அசைஞ்சு கொண்டிருக்கும். உன்னாலை அதைப் பார்க்கேலாது" எண்டு சொன்னவர். உதைக்கேட்க என்னவோ சொல்லத் தெரியாததொரு வெப்பிசாரத்திலை  மனசு  கனத்துப் போச்சு!
                                                  (மனசு ஆறட்டும்,பேந்து சந்திப்பமே?)





  சொற்பொருள் விளக்கம் :

சாங்கம் - தோற்றம் 
வளர்த்துதல் - படுக்க வைத்தல் 
தைலாப்பெட்டி - மரப் பெட்டகம் 
மோடி - நாகரிகம் ,fashion
புளுகம் <புளகம் - களிப்பு 
பறணை - மிகப்பழைய ,புராதன 
அசுகை - சத்தம் 
தீன்- உணவு,சாப்பாடு 
தோட்டத் தறை - தோட்டத் தரை 
அக்கை - அக்கா 
கமக்காறிச்சி < கமக்காரி -உழத்தி 
சாறுதல் - கொத்துதல் 
கண்டின - கண்டிப்போன 
பின்னேரப் பாடு- பின்னேரப் பொழுது 
செக்கல் - வானம் சிவந்து வரும் மாலைப் பொழுது 
பொழுதறு மட்டும் = பொழுது + அறு  மட்டும்  - இருட்டும் வரை 
ஏமஞ்சாமமாயும் - இரவிரவாயும் 
விசர் - பைத்தியம் 
வாருமன் < வாருமேன் = வாரும் +ஏன் - வாருங்களேன் 
வெள்ளாப்பு -விடிகாலை 
பைம்பல் < பம்பல் - களிப்பு, மகிழ்ச்சி 
கோதம்பமா - கோதுமைமா 
புறியமில்லாதது - பிரியமில்லாதது, விருப்பமில்லாதது 
ரோசாக்கண்டு < ரோசாக் கன்று - ரோசாச்செடி 
பின்னை - பின்னே 
பேந்து <பெயர்ந்து - பின்பு 
ஆசாரி - தச்சன் 
பருவம்  - காலம்  ,season
மெய்மெய்யான - உண்மையான, original
தாக்கமான -பலமான 
தன்னைப்புளி -<தன்னைப்புழுகி - தற்பெருமை பேசுபவர் 
மொய்ச்ச சீர் - மொய்த்தபடி 
பழகின சீர் - பழகினபடி 
எக்கணம்<இக்கணம்  - இந்தநேரம்  
எக்கணம் - எந்தநேரத்திலும் 
சீக்கை < சீழ்க்கை 
புழங்குதல் - பழகுதல் 
புழங்குதல், பாவித்தல் - உபயோகித்தல் 
மைக்க -மற்ற 
அமைச்சல் < அமைதல் -பொருத்தம் 
அமளி-இரைச்சல் 
பெடிபெட்டை - சிறுவர் சிறுமியர் 
குஞ்சுகுருமன் - சிறு பிள்ளைகள் 
தவ்வல்- கைப்பிள்ளை
சதிரம் < சரீரம் - உடல் 
மூஞ்சை -முகம் 
பெடி - பையன் 
கூட்டாளி -நண்பன் 
பட்சம் - அன்பு 
திறுத்தி  <  திருத்தி -திருப்தி 
முசிப்பாற்றி = முசிப்பு +ஆற்றி - களைப்பு ஆற்றி  - நகைச்சுவை 
அக்களிப்பு - மிக்க மகிழ்ச்சி 
இடைசுகம் - இடைக்கிடை 
விண்ணாணம் - புதுவிதம் ,பேரறிவு 
பிடிபடவில்லை-- புரியவில்லை 
வாரப்பாடு - அன்பு 
அவிட்டம் < அவிழ்த்தம் - அவிழ்த்தோம் 
அரங்கி - அசைந்து , தள்ளி வந்து 
வெப்பிசாரம் < வெவ்விசாரம் - கடுந்துன்பம்