Author: ந.குணபாலன்
•3:05 AM


                                                                          மூலக்கதை
 : Bröderna Lejonhjärta


                                                       

                                                                         எழுத்தாளர் : அஸ்த்ரி   லிண்ட்கிறேன் , சுவீடன்  
                                                                              (ASTRID   LINDGREN ,     SWEEDEN)
                                                                  (14/11-1907 --- 22/01-2002)
                                                                    ஓவியர்:இலூன் வீக்கெலான்ட்
                                                                                             ( Ilon Wikeland)
                                                                      தமிழாக்கம் :  ந. குணபாலன்





துடிப்பு பத்து : கொலை பாதகன்


நான் ஒரு காலமும் கறுமண்யாக்காவின்ரை நயினார் தெங்கில் எண்டவனைப் போலை ஒரு கொடூரப் பிறவியைக் கண்டதில்லை. அந்த இறுகி உறைஞ்சு போன விடியாத பேய் மூஞ்சை, அதின்ரை பார்வை பட்ட சீவன் வாடி வதங்கி கருகிப் போடும். பறணைப் பழங்காலத்து ஆதித் தொன்ம நதியிலை தன்னுடைய தங்கப்படகிலை ஆள் அம்பு அரணப் படையோடை வந்து பெருந்தோணித்துறையிலை வந்திறங்கினான். நான் பெத்தய்யாவோடை பெருந்தோணித்துறையடிக்குப் போனநான். அண்ணர் தான் என்னை அனுப்பி வைச்சவர்.

"நீ நேரிலை அந்தத் தெங்கிலை ஒருக்கால் பார்க்க வேணும். அப்பத்தான் உனக்கு இன்னும் நல்லாய் விளங்கும். காட்டுறோசாப் பள்ளத்திலை அடிமைச் சேவகத்தாலையும், பசிபட்டினியாலையும் சாகிற சனங்கள்; நினைக்கிறதும், விரும்பிறதும் ஒரேயொரு காரியம் தான். காட்டுறோசாப் பள்ளத்தின்ரை விடுதலை மட்டுந்தான்." எண்டு அண்ணர் சொன்னவர்.

மேலை உசரத்திலை பறணைப் பழங்காலத்து ஆதித் தொன்ம மலையளின்ரை உச்சி மலையிலை தெங்கிலின்ரை கோட்டை இருந்தது. அங்கை தான் அவன் பாதுகாப்பாய் இருந்தவன். இடைசுகம் ஆத்து வழியாலை வந்து காட்டுறோசாப் பள்ளத்துக்கு வந்து தன்ரை கொடுமையான நடவடிக்கையளைக் காட்டிச் சனங்களை வெருட்டி அடக்கி வைச்சிருந்தவன். அவன்ரை கொடுமையளாலை  சனங்கள் ஒருத்தரும் அவனை மறக்கேலாமல் இன்னும் இன்னும் விடுதலையை நினைச்சு கனவிலையும், நினைவிலையும் ஏங்கினபடி; எண்டு அண்ணர் சொன்னவர்.


முதலிலை அனக்கு ஒண்டும் கண்ணிலை எத்துப் படேல்லை. அரணக்காறன்கள் நிறையப் பேர் நெருக்கியடிச்ச படி எங்களுக்கு முன்னாலை நிண்டவங்கள். நீளநீள வரிசையாய் அரணக்காறங்கள்  தெங்கிலின்ரை பாதுகாப்புக்கு எண்டு குமிஞ்சு போய் நிண்டாங்கள். அந்தளவுக்குப் பயம், நம்பிக்கையீனம் நயினாருக்கு! எங்கினையும் இருத்தாப்போலை ஒரு ஒற்றை அம்பு சீறிக் கொண்டு பாயக் கூடுமெல்லே? கொடுங்கோலனாய் இருக்கிறவங்களுக்கு  எந்த நேரமும் பயம் தான் எண்டு அண்ணர் சொன்னவர். தெங்கில் எண்டவன் மற்ற எல்லாரையும் விடப் பயங்கரமான பாதகன் எல்லோ? 


அனக்கும், பெத்தய்யாக்கும் முன்னுக்கு என்ன நடக்குதெண்டு ஒண்டும் தெரியேல்லை. பின்னை நான் ஒரு வழி கண்டு பிடிச்சன். குந்தி இருந்து அந்த விறைச்ச மண்டை அரணக்காறங்களின்ரை கால் இடைவெளியாலை பார்த்தன். பெத்தய்யாக்கு அப்பிடிக் குந்தியிருந்து பாக்கேலாமல் இருந்தது.

" உசிரிலை பதிஞ்ச வடுபோலை என்னென்ன பயங்கரமான சம்பவங்களுக்கு இண்டைக்கு நீ சாட்சியாய் இருக்கப் போறியோ?" எண்டு பெத்தய்யா கவலைப் பட்டார். 

இந்தப் பெருந்தோணித்துறைக் கதவம் தெங்கில் வாறதுக்காகத் தான் இப்ப திறந்து கிடக்கு. ஆனபடியால்தான் இப்ப பறணைப் பழங்காலத்து ஆதித் தொன்ம நதியைப் பார்க்கக் கூடியதாய் இருக்குது. ஒரு பெரிய வடிவான தங்கநிறமான படகு ஒண்டு ஆத்து நடுவிலை  வந்து கொண்டிருந்தது. கறுப்பு நிற சீருடை போட்டிருந்த படகுப்படைக்காறங்கள் துடுப்பு வலிச்சவங்கள். எத்தினை சோடி துடுப்பு எண்டதை  என்னாலை எண்ணி மாள முடியேல்லை. ஒவ்வரு தரமும் துடுப்புகள் ஒரே சீராய் மேலை தூக்குப் பட்ட நேரம் காலைமை நேரத்து வெய்யிலிலை பளிச்சிட்டது. துடுப்பு வலிச்சவங்கடை பாடு பெரிய பாடாய்க்  கிடந்துது. தோணித்துறைக்குக்குக் கொண்டு வந்து படகை அணைக்க சரியாய்க் கயிட்டப் பட்டவங்கள். ஆத்து நீரோட்டம் நடுக்கொள்ள அந்தளவுக்குக் கடும் வேகமாய் இருந்தது. படகை இழுத்துப் பறிச்சுக் கொண்டு போகுமாப் போலை நீரோட்டம் இருந்தது.  கொஞ்சத்தூரத்திலை ஒரு அருவி குதிக்கிற சத்தம் சோ எண்டு பெரிய இரைச்சலாய்க் கேட்டது. ஒருவேளை அந்த அருவி இழுக்கிற நீரோட்டம் தான் படகை தத்தளிக்க வைக்குதோ?

"கறுமாஅருவி தான் அது." எண்டு நான் கேட்டதுக்குப் பெத்தய்யா சொன்னார்.
"கறுமாஅருவியின்ரை மெட்டு காட்டுறோசாப் பள்ளச் சனங்களுக்கு தாலாட்டு மாதிரி. சின்னப் பிள்ளையள் தொட்டு பெரியாக்கள் ஈறாய் அதைக் கேட்டுக் கொண்டுதான் நித்திரை கொள்ளிறது." எண்டார். 

மற்றும்படிக்கு காட்டுறோசாப் பள்ளத்துச் சனம் ஆருமே ஆத்துத் தண்ணியிலை ஒரு தரம் கூடி கால் நனைக்க முடியாமல் பூட்டிக் கிடக்கும். நான் காட்டுறோசாப் பள்ளத்துச் சின்னப் பிள்ளையளை நினைச்சுப் பார்த்தன். ஆத்தங்கரை ஓரத்திலை நீரோட்டம் இல்லாமல் அமைதியாய் இருந்தது. ஒருநேரம் இந்த ஆத்தங்கரை ஓரத்திலை இந்தப் பிள்ளையள் தன்னிட்டவாரம் விளையாட்டுப் படகு விட்டு, கூழாங்கல்லுப் பொறுக்கி, மீன் பிடிச்சு, நீந்திக், குளிச்சு, கும்மாளமடிச்சு, நல்ல அமளியாய் விளையாடி இருக்குங்கள். தெங்கிலின்ரை ஆக்கிரமிப்பு வந்த பின்னாலை அந்தச் சுதந்திரம் பறி போயிருக்கும், பாவங்கள். இப்பத்தான் ஊரைச் சுற்றி கோட்டை மதில் எழுப்பிக் கட்டிப் போட்டாங்களே! ரெண்டே ரெண்டு வாசல் மட்டுந்தான் ஊருக்குள்ளை வாறது போறதுக்கு. ஒண்டு நான் உள்ளிட்ட கோட்டை வாசல் பெருங்கதவம் எண்டு பேர், மற்றது இப்ப நாங்கள் வந்து நிக்கிற இந்தப் பெருந்தோணித்துறைக் கதவம். எப்பவும் ரெண்டு வாசலும் பெலத்த காவலோடை. ஒரு இலையான், ஒரு எறும்பு கூடி தெங்கிலின்ரை அரணக்காறங்களைத்  தாண்டி வர, போக முடியாது. 


திறந்த பெருந்தோணித்துறைக் கதவத்தின்ரை இடைவெளியிலை   தெங்கிலின்ரை தங்கநிறப் படகு படகுத்துறையின்ரை மிதவைப் பாலத்திலை வந்து அணைஞ்சது தெரிஞ்சது. தெங்கில் படகிலை இருந்து  இறங்கினான். தங்க நிறச் சேணம் பூட்டின ஒரு கறுப்புக் குதிரையிலை வலு கலாதியாய் ஒரு அரணக்காறனின்ரை  முதுகிலை கால் வைச்சு ஏறினான்.  அவன்ரை குதிரை அனக்குக் கிட்ட வந்த நேரம் நல்ல வடிவாய் அவன்ரை முகம், கண், பார்க்கிற பார்வை எல்லாம் தெரிஞ்சது.  நச்சுப் பாம்பின்ரை அரத்த வெறி பிடிச்ச பார்வை.  அரத்தச் சிவப்பு கஞ்சுகம், தலையிலை இருந்த முடியிலை கூடி அரத்தத்திலை தோய்ச்சு எடுத்த கணக்கிலை பறவைச் செட்டை அலங்காரம்,  சிவப்புச் சாயம் போட்ட மாட்டுத்தோலாலை செய்த காலணி.  இப்பத்தான் ஆரையோ ஒரு அப்பாவியைக் கொலை செய்த இடத்திலை அந்த அரத்தம் தெறிச்ச மாதிரி அவன் போட்டிருந்த தங்க நகையிலை பதிச்ச  ரெத்தினக் கல்லுக்  கூட அனக்குத் தெரிஞ்சது. அனக்கு முள்ளந்தண்டு, கிண்டு எல்லாம் உறைஞ்சு போச்சு. 


அவன் ஒருத்தரையும் கண்ணெடுத்துப் பார்க்கேல்லை. அதுக்கெல்லாம் உந்தச் சனங்களுக்கு அருகதை இல்லை எண்டமாதிரி ஒரு  ஆணவம். கறுமண்யாக்காவின்ரை நயினார் தெங்கில் ஆன தானும் தனக்குத் தாளம் போடுற படையும் ஏதோ ஒரு தேவலோகத்திலை மிதக்கிற மாதிரியும், உந்தப் பாவப் பட்ட சனங்கள் அவன்ரை கண்ணிலை படாத மாதிரியும் ஒரு செட்டு. 

காட்டுறோசாப் பள்ளத்துச் சனங்களுக்கெல்லாம் ஊர்ச் சந்தைக்கு வரும்படி கட்டளை. குஞ்சு குருமான் தொடங்கி கிழடு கட்டை ஈறாய் எல்லாருமே வந்து நிண்டவை. தெங்கில் பிரசங்கம் செய்யிறதாம், எல்லாரும் அதைக் கேட்க வேணுமாம்.  நானும் பெத்தையாவும் சந்தையடிக்குப் போய்ச் சனத்தோடை சனமாய் நிண்டம். 

நல்ல வடிவான ஒரு சந்தை முற்றம். சுற்றவர வடிவான பழங்கால பாணி வீடு, கடை, கட்டிடம், கிட்டங்கி எல்லாம். ஒரு சத்தஞ் சலாரும் காட்டாமல் எல்லாரும் நிண்டம். ஆனால் ஒவ்வருத்தரின்ரை மனதிலையும் குமுறின கோவமும், துக்கமும் அனக்கு விளங்காமலில்லை. இந்தச் சந்தையடியிலை  ஒருநேரம் என்ன மாதிரி கலகலப்பாய் சனம் வந்து போயிருக்குங்கள். கோடைகாலத்து நீண்ட பின்னேரப் பொழுதுகளிலை, பானகப்பந்தல் வழிய பானகம் வாங்கிக் குடிச்சு, உந்த மரத்தடி வாங்கில் வழிய இருந்து கூடிக், கதைச்சுக், குலாவிக், கும்மாளம் அடிச்சு, ஆட்டமும் பாட்டமுமாய் இருந்திருக்குங்கள்.  


ரெண்டு பழைய பெரிய லிண்டென் மரங்களுக்கு நடுவிலை தன்ரை குதிரையிலை வந்து நிண்டான்.  சனக்கூட்டத்தைப் பாராமல் காற்றை மணந்து மோப்பம் பிடிக்குமாப் போலை அவன்ரை தலை நிமிர்ந்து இருத்துது. அவனுக்குப் பக்கத்திலை ஒருத்தன்   மண்டைக்கனம் பிடிச்சவன் ஒரு வெள்ளைக்குதிரையோடை நிண்டவன், பேர் பியூக்கையாம்,  முதல்மந்திரியாம். பெத்தையா சொன்னவர். கனநேரமாய் ஒரு சொல்லும் பறையாமல் பேசாமல் நிண்டவங்கள். சுற்றவர கறுப்பு தலைக் கவசம்,  கறுப்புச் சீருடை, ஏந்தின வாள் , வடிய வடிய வேர்வை இந்த கோலத்திலை அரணக்காறங்கள் காவலுக்கு நிண்டபடி. பின்னை வேர்த்து வடியாமல் என்ன செய்யும்? நல்ல வெய்யில் எறிச்சதேல்லோ?

"தெங்கில் என்ன சொல்லப் போறானாம்?" எண்டு பெத்தய்யாவைக் கேட்டன். 

"வேறை என்னத்தை பெரிசாய் மாற்றிச் சொல்லப் போறான். வழமையாய்ப் பாடிற புறணி தான். காட்டுறோசாப் பள்ளத்தாரின்ரை போக்கிலை திறுத்தியில்லை எண்டுதான் சொல்லுவான்." எண்டார். சொன்னால் போலை ஒரு சங்கதி தெங்கில் ஒண்டும் சொல்லிறதில்லை. அடிமையளோடை நயினார் பறைய மாட்டாராமெல்லே? பியூக்கையிட்டை தான் அவன்ரை வாயசையும். பியூக்கை தான் தொலுக்குமுதலி. 
" நீங்கள் ஒழுங்காக சுறுக்காக வேலை செய்யாமல் இழுத்தடிக்கிறீர்கள். எதிரிகளுக்கு உதவுகிறீர்கள். சிங்கநெஞ்சன் இன்னும் பிடிபட்ட பாடாயில்லை. இதனாலே எமது கருணையுள்ள தெங்கில் நயினார் காட்டுறோசாப் பள்ளத்துச் சனங்களிலை திறுத்தியீனமாய் இருக்கிறார். " எண்டு உரத்த குரலிலை பியூக்கை சொன்னான்.
"ஓமோம்  எனக்கு விளங்குது. எனக்கு விளங்குது." எண்டு அனக்குப் பக்கத்திலை ஒரு அனுங்கல் குரல் கேட்டுது. நல்லா வயசு போன ஒரு அப்பு ...., கட்டையான மெலிஞ்ச உருவம் ...., கந்தல் உடுப்பு ...., நரைச்ச தலைமயிர், தாடிமீசை. 

"...........எமது கருணைமிக்க நயினார் அவர்களின் பொறுமைக்கும் எல்லை உண்டு. வெகு விரைவில் அவர் ஆணைக்குக் கீழ்ப்படியாத இந்தக் காட்டுறோசாப் பள்ளத்தைக் கடுமையாகத் தண்டிப்பார். " எண்டு பியூக்கை இன்னும் வெருட்டினான்.

"மெய்தானே? நயினார் சொல்லிறதும் ஞாயம். நயினார்  செய்யிறதும் ஞாயம். " எண்டு அனக்குப் பக்கத்திலை நிண்ட அந்த அப்பு தாளம் போட்டது. அனக்கு விளங்கீட்டுது. உது ஆரோ மேல்வீடு கழண்ட சீவன். வயசு போக அறளை பேர்ந்த சென்மம்.
"............ ஆனால் எமது கருணைமிக்க நயினார்; குருதி பொங்கும் தண்டனையை உடனடியாக இந்நேரம் வழங்காமல் இன்னும் கொஞ்சக் காலம் அவகாசம் தருகின்றார், அத்துடன் ஒரு வெகுமதியையும் அறிவிக்கின்றார். அதாவது சிங்கநெஞ்சனை பிடித்துத் தருபவருக்கு இருபது வெள்ளைக் குதிரைகள் வெகுமதியாக வழங்கப் படும்"

"ஓ அப்ப நான் அந்த நரியைப் பிடிச்சுக் காட்டிறன்." எண்டு சொல்லி அந்த விசர் பிடிச்ச அப்பு என்னைஇடிச்சுத் தள்ளினது. அனக்கு வந்த கோவத்துக்கு செப்பட்டையைப் பொத்தி ஒரு அறை விடவேணும் போலை கிடந்துது. என்னதான் அறளைகிறளை பேர்ந்துபோன சீவன் எண்டாலும் கதைக்கிற கதையே இது?

"ஒரு வெக்கம் சிக்கு எண்டதுக்கு உம்மடை சீவியத்திலை இடமில்லையே?"  எண்டு கிசுகிசுத்துக் கேட்டன்.
"சாய்ச்  சாய்! அப்பிடி ஒண்டும் இப்போதைக்கு இல்லை." எண்டு ஒரு நக்கலாய் சொன்னபடி என்ரை கண்ணை ஊண்டி அந்த அப்பு பார்த்துது. அப்பத்தான் கவனிச்சன். உந்த வடிவான பளிச்சிடிற நீலக்கண் வேறை ஆரின்ரையாம்? என்ரை அண்ணரின்ரை எல்லோ?



என்ரை நெஞ்சு பயத்திலை தாளவாத்தியக் கச்சேரி நடத்திச்சுது.  என்னதான் துணிச்சல் எண்டாலும் ஒரு அளவு கணக்கு வேண்டாமே? இப்பிடியே தெங்கிலின்ரை மூக்குக்கு முன்னாலை வந்து நிற்கிறது? ஆனால் ஒருத்தராலையும் அடையாளம் காணேலாது. அண்ணர் பெத்தய்யாவின்ரை முதுகிலை இடிச்சு 
"என்ன அப்புக்கிழவா நாங்கள் முன்னைபின்னை ஆளையாள் கண்டிருக்கிறமோ?" எண்டு பகிடியாய்க் கேட்கிறவரைக்கும் பெத்தய்யாவாலை கூட கண்டுபிடிக்க ஏலாமல் இருந்திச்சுது. அண்ணருக்கு வேசம் கட்டிறது எண்டால் ஒரு கலை. நாங்கள் பூமி நச்சத்திரத்திலை...., அம்மாவோடை சீவிச்ச நாளையளிலை...., பின்னேரங்களிலை...., அடுப்படியிலை...., நான் வருத்தத்திலை உத்தரிச்ச  பொழுதுகளிலை...., என்னைச் சிரிக்க வைக்கிறதுக்கு...., வேசம் கட்டி நாடகம் நடிச்சுக் காட்டிறவர். என்ரை ராசன் அடிக்கிற கூத்திலை சிரிச்சுச் சிரிச்சு வயிறு நோகும்.

ஆனால் பகிடி முசுப்பாற்றி விடிறதுக்கு இது ஏற்ற தருணமே? இந்த தறுகுறும்பு கொஞ்சம் கூடிப் போச்சு.

" என்ன நடப்பு எண்டதை நானும் பார்க்கத் தானே வேணும்?" எண்டு  தன்ரை நடப்புக்கு சிரிக்காமல் ஞாயம் சொன்னார். பின்னை சிரிக்கிற காரியமே இது?  காட்டுறோசாப்பள்ளத்து ஆம்பிளையள் எல்லாரையும் ஒரு பக்கம் வரிசையாய் நிற்க வைச்சான்கள். தெங்கில் மேற்பார்வை பார்த்து இன்னின்னார் எண்டு கையாலை காட்டினான். கைகாட்டுப் பட்டவை  எல்லாம் அடிமைச் சேவகத்துக்கு ஆத்தைக் கடந்து கறுமண்யாக்காவுக்கு போகவேணும். கறுமண்யாக்காவுக்குப் போனவை உசிரோடை தாய்தேப்பனிட்டை, பெண்சாதி பிள்ளையளிட்டை  மீண்டு வந்த கதை இல்லை.  பறணைப் பழங்காலத்து ஆதித் தொன்ம மலையளின்ரை உச்சி மலையிலை தெங்கில் தன்ரை கோட்டையைப் பெருப்பிச்சுக் கட்டிறான். எந்தக் காலத்திலையும் ஆராலையும் பிடிபடாமல் பத்திரமாய் இருக்க வேணும் எண்டது அவன்ரை விருப்பம். தன்ரை ஆசையை நிறைவேற்றுறதுக்கு அவனுக்கு நிறைய அடிமையள் தேவை. அந்தப் பாவப்பட்ட சனம் கல்லுக் காவிக் காவியே கந்தறுந்து போனது. சாகும் வரை கடுமையான கயிட்டமான வேலைதான். 

"வேலைக் கயிட்ட துன்பத்திலை வருத்தம் வந்திச்சுது    

  எண்டால்?..." முன்னம் ஒருக்கால் நான் ஐமிச்சப் பட்டுக் கேட்டனான்.
"ம்...கூம்! கடைசியிலை கத்துலாவுக்குத் தீன் தான்" எண்டு பெருமூச்சு விட்டபடி அண்ணர் சொன்னவர். அவரின்ரை  தேகத்திலை அப்ப ஒரு நடுக்கம் தெரிஞ்சது. அதை நினைச்சவுடனை அந்த வேகா வெய்யிலிலையும் அனக்கு பயத்திலை குளிர்ந்து நடுக்கம் வந்திச்சுது. கத்துலா எண்டது என்ன? எப்பிடி இருக்கும்? ஒரு விளக்கமும் இதுவரை அனக்குத் தெரியாது. எண்டாலும் கத்துலா எண்டது ஒரு பயங்கரமான காரியம் எண்ட மட்டிலை அனக்கு விளங்கிச்சுது. 

தெங்கில் கை காட்டத் தொடங்க பயங்கர அமைதியாய் இருந்திச்சுது. தெங்கிலுக்கு மேலாலை லிண்டென்மரக் கிளையிலை இருந்த குருவி ஒண்டு கீழை நடக்கிற பயங்கரம் ஒண்டையும் அறியாமல் தன்னிட்டவாரம் இனிமையாய் பாடினது கூட அவசுரமாய்க் கிடந்திது. தெங்கிலின்ரை கை காட்டின திக்கெல்லாம் அழுகைச் சத்தம். பிரியன்மாரைப் பறி குடுக்கிற பெண்டில்மாரின்ரை புலம்பல், தேப்பன்மாரை விட்டுப் பிறயிற  பிள்ளை குட்டியளின்ரை அலறல், பெத்த மகன்மார் தங்களுக்கு முன்னாலை உசிரோடை பலியாடாய்ப் போறதைத் தாங்கேலாமல் வயசு போன தாய்தேப்பன்மாரின்ரை கதறல் ஐயோ! கடவுள் எண்டு ஒண்டு இருக்கோ? எல்லாருமே அழுதிச்சினம். நானுந்தான்.


தெங்கில் ஆர் எவரின்ரை அழுகையையும் ஒரு கணக்கிலை 

எடுக்கேல்லை. குதிரையிலை கொலு இருந்தபடி ஆள் ஆளாய்க் காட்டக் காட்ட, அவன்ரை கைவிரல் மோதிரத்து ரெத்தினக் கல்லு நெருப்பு மாதிரி பளிச்சிட்டது. ஐயோ! என்ன கொடுவினை இது? தெங்கில் தன்பாட்டிலை தன்ரை ஆள்காட்டி விரலாலை ஒவ்வொருத்தருக்கும் மரணதண்டனை எல்லோ எழுதிட்டுப் போறான்? அப்பிடிக் காட்டுப் பட்ட ஒரு தேப்பன்காறனுக்கு தன்ரை பிள்ளையளின்ரை அழுகை கேட்டு மனசு தாங்கேலாமல் குழம்பிப் போச்சு. சடாரெண்டு வரிசையை முறிச்சுக் கொண்டு அரணக்காறங்கள் தடுக்கிறதுக்கு முன்னம் தெங்கிலை அண்டிக்  கிட்டவாய்ப் போய் விட்டார்.
"கொடுங்கோலா! கொலைகாறா! சாவெண்டது உன்னையும் ஒருநாளைக்குத் தேடி வரும் மறவாதை!" எண்டு கத்திப் போட்டு <பொளிச்> எண்டு தெங்கிலின்ரை மூஞ்சையிலை காறாப்பிச்சுத் துப்பினார்.

தெங்கில் கையை அசைச்சான். கிட்ட நிண்ட ஒரு அரணக்காறன் தன்ரை வாளை உருவி ஓங்கினான். அந்தக் கத்தி வெய்யிலிலை பளபளக்கக் கண்டன். ஆனால் அண்ணர் இழுத்து என்ரை   முகத்தை தன்ரை நெஞ்சுக்குள்ளை அணைச்சு மறைச்சுப் பிடிச்சார். நான் அந்தக் கொடுமையான கொடுமையைப் பார்க்கக் கூடாதெண்டு. ஆனால் அனக்கு கேட்டது. சொல்லப்போனால் அண்ணரின்ரை நெஞ்சுக்குள்ளை இருந்து ஒரு <அக்> எண்டு ஏங்கி வெடிச்ச  விம்மல்  சத்தம் மெள்ளக் கேட்டது. மனசெல்லாம் பாரமாய்க் கனத்தது. வெட்டுப் பட்டவரை இழுத்துக் கொண்டு போய் ஆத்திலை வீசினவங்கள்.  நாங்கள் வீட்டுக்கு உடனை   திரும்பாமல் ஊரைச் சுற்றி நடந்தம். அந்த நேரம் ஒண்டு கவனிச்சன்,  அண்ணரின்ரை முகத்தாலை கண்ணீர் வடிஞ்சது. சும்மா சும்மா தொட்டது துடைச்சதுக்கு எல்லாம் அழுகிற ஆள் அவரில்லை.


அண்டு நாள் முழுக்க காட்டுறோசாப்பள்ளம் முழுதும் இழவு வீடாய்ப் போச்சு. எல்லாருமே அழுதவை. ஆனால் பெலத்து அழுகிற உரிமையும் இல்லாமல் போச்சு. அரணக்காறங்கள் அழுகிற சனத்தை ஓய்ஞ்சு இருந்து ஒப்பாரி வைக்கவும் விடேல்லை. அதைச் செய் இதைச் செய் எண்டு தெல்லோட்டின படி வெந்த புண்ணிலை வேல் பாய்ச்சின மாதிரிக் கரைச்சல் குடுத்தாங்கள். அவங்களுக்கு என்ன கவலை? கொண்டாட்டம் எல்லோ? தெங்கில் காட்டுறோசாப்பள்ளம் வாற நேரத்திலை எல்லாம் அவங்களுக்கு விருந்து வைப்பான். சந்தையடியிலை வெட்டுப் பட்டுச் செத்தவன் பாவியின்ரை அரத்தம் காயேல்லை. அரணக்காறங்களின்ரை கும்மாளம் தொடங்கீட்டிது. பீப்பாய் பீப்பாயாய் சாராயம் வந்திச்சுது. ஊரிலை சனம் வளர்த்த பண்டி எல்லாம் கம்பிச் சட்டங்களிலை குறுக்காய்க் குத்துப் பட்டு நெருப்பிலை வெந்தபடி. அந்த பண்டி புலுண்டிற மணமும், நெருப்பாலை கிளம்பின புகாரும் ஊர் முழுதையும் அம்மிப் பிடிச்சது. வழமையிலை வாயூற வைக்கிற மணம், அண்டைக்கு ஓங்காளம் வரவைக்கிற நாத்தமாய் இருந்திச்சுது.


"காட்டுறோசாப்பள்ளத்துச் சனங்களிட்டை வெருட்டிப் பிடுங்கின பண்டியளை திண்டு திண்டு தான் உந்தக் காடை கடப்பளி எல்லாம் கொழுத்துப் போச்சுது. நாசமாய்ப் போவார் குடிக்கிறது கூட சனங்களை வருத்தி வடிச்ச சாராயந்தான். " பெத்தய்யா வீட்டுக்குப் போற வழியிலை சொல்லிப் புறுபுறுத்தார். தெங்கில் ஒண்டும் இந்தக் கொண்டாட்டங்களிலை கலந்து கொள்ளேல்லை. வந்தான், பியூக்கையைக் கதைக்க வைச்சு சனங்களை வெருட்டினான், கைகாட்டி அடிமைச் சேவகத்துக்கு ஆள் பிடிச்சான், ஒருத்தனை வெட்டுவிச்சான்  அம்மளவுந் தான். நயினாரின்ரை நீதி பரிபாலனம் முடிஞ்சுது. வந்த வழியிலை ஆத்தைக் கடந்து திரும்பிப் போட்டான்.

"காட்டுறோசாப் பள்ளத்துக்கு இண்டைக்கு ஒரு பாடம் படிப்பிச்சுப் போட்டன் எண்ட திறுத்தியோடை போய் தன்ரை கோட்டையிலை இருப்பான்." எண்டார் அண்ணர்.
" இஞ்சை இருக்கிறதெல்லாம் பயந்த அடிமைக் கூட்டம் எண்டு நினைப்பான்"

" அங்கை தான் ஆள் பெரிய பிழை விடுவார் கண்டியோ" எண்டார் பெத்தய்யா.

"அவனாலை விளங்கிக் கொள்ள முடியாததொரு சங்கதி என்னெண்டால், அடக்குமுறையாலை எந்த ஒரு சனத்தையும்  நீண்ட காலத்துக்கு அடக்கி வைச்சு ஆள முடியாதது எண்டது." நாங்கள் அப்பிள் மரங்கள் வீட்டைச் சுற்றி நிற்கிற ஒரு வளவைத் தாண்டிப் போனம். 
"உது தான் சந்தையிலை வெட்டுப் பட்டவன் வீடு" எண்டு காட்டினார் பெத்தய்யா. வீட்டுக்கு வெளியாலை கல்லுப் படியிலை ஒரு மனிசி இருந்தவ. பார்த்தவுடனை அனக்குத் தெரிஞ்சு போச்சு,  இவ தான் செத்தவர் பெண்டில் எண்டு. பிரியன்காறனை தெங்கில் கை காட்டினவுடனை குழறி அழுதவ எல்லோ? தன்ரை நீளமான இளமஞ்சள் நிறத் தலைமயிரைக் கத்திரிக்கோலாலை ஒட்ட நறுக்கிக் கொண்டிருந்தா. 
"அந்தோனியா! என்ன காரியமடி மேனை செய்யிறாய்?" எண்டு பரிதவிச்சுக் கேட்டார் பெத்தய்யா. 
" என்ரை பிரியனையே கொலை செய்து போட்டாங்கள் அம்மான். இனி இந்த தலைமயிரை வளர்த்து நான் என்ன செய்ய? வில்லின்ரை நாணுக்குக் கயிறாய்த் திரிச்சுக் குடுக்கப் போறன்." எண்டு ஒரு விறுமம் பிடிச்ச மாதிரி சொன்னா. அதுக்கு மிஞ்சி ஒண்டும் அவ பறையேல்லை. அந்த நேரம் கண்ட அவவின்ரை கண்ணையும், அதிலை தெரிஞ்ச அவலத்தையும், சினத்தையும் என்னாலை எந்தக் காலமும் மறக்கேலாது. பெத்தையாவும் அதுக்கு மேலை ஒண்டும் சொல்லேல்லை. அவவின்ரை பிள்ளையளை அங்கினை காணேல்லை. ஆரும் இனசனம் அதுகளின்ரை கவனத்தை மாற்ற, ஆறுதல் சொல்ல, பயத்தைப் போக்காட்ட எண்டு தங்களோடை கூட்டிப் போயிருக்கும். அங்காலை ஒரு அப்பிள் மரத்தடியிலை,  பாவம் செத்தவரின்ரை தாய்க்கிழவி தன்ரை பாட்டிலை தன்ரை மகனைப் பற்றிச் சொல்லிச் சொல்லிப் புலம்பிக் கொண்டிருந்துது. தெங்கிலையும் , அவன்ரை அரணக்காறங்களையும் மண்ணை அள்ளிக்கொட்டி திட்டி அந்த ஆச்சி அறம்பாடினது.

காட்டுறோசாப்பள்ளத்திலை கனக்கக் காரியங்களுக்குத் தண்டனை மரணதண்டனைதான் எண்டு அண்ணர் முன்னை சொன்னவர். எல்லாத்திலையும் ஆபத்தான காரியம் ஆயுதம் வைச்சிருக்கிறது தானாம்.  அதுக்குக் கடுமையான தடை. தெங்கிலின்ரை அரணக்காறரும் அம்புவில்லு, வாள், ஈட்டி எண்டு  தேடி ஆராயாத வளவுமில்லை, பூராத வீடுமில்லை, பிரட்டிப் பார்க்காத பெட்டியுமில்லை. ஒரேயொரு ஒற்றை ஆயுதம் கூட அவங்கள் கண்டு எடுத்ததில்லை. ஆனால் கடைசியிலை ஒரு ஆயுதப் போராட்டம் எண்டு வாறநேரம் தேவைப் படும் எண்டு சொல்லி, ஏதாவது ஒரு ஆயுதத்தை இரகசியமாய் செய்யாத வளவுமில்லை, பதுக்கி வைக்காத வீடுமில்லை எண்டு அண்ணர் சொன்னவர். 


அப்பிடி ஏதும் ஆயுதங்கள் பதுக்கி வைச்சு இருக்கிறதைக் காட்டிக் குடுத்தால் அதுக்கும் வெள்ளைக் குதிரை பரிசு எண்டு தெங்கில் அறிவிச்சு இருந்தவனாம்.

"முட்டாள்! காட்டுறோசாப் பள்ளத்திலை ஒரு  துரோகி இருக்கிறான் எண்ட நினைப்போ அவனுக்கு? ஒரேயொரு குருவியைத் தன்னும் காட்டிக் குடுக்கிற வேலைக்கு அவனாலை ஆரையும் வளைக்கேலாது." எண்டார் பெத்தய்யா.
"செர்ரிப்பள்ளத்திலை தான் ஒரேயொரு துரோகி இருக்கிறான்." எண்டு அண்ணர் கவலையோடை சொன்னார். அண்ணர் அனக்குப் பக்கத்தாலை தான் நடந்து கொண்டிருந்தவர். அவர் இப்ப போட்டிருக்கிற வேசமும், கந்தல் உடுப்பும், நரைச்ச சடையும், தாடியும் அது  அண்ணர்தான் எண்டு நம்பேலாமல் இருந்திச்சுது. 

"நாங்கள் அனுபவிக்கிற துன்பமும், வன்முறையும், கொடுவினையும்  நேரிலை தன்ரை கண்கொண்டு  யூச்சி கண்டதில்லை. கண்டான் எண்டால் பேந்து எந்த ஒரு காலத்திலையும் உந்தத் துரோக வேலை செய்ய மாட்டான்." எண்டு சொன்னார் பெத்தய்யா.

"சோபியா அக்கை பாடு எப்பிடி இருக்கோ? என்ன செய்யிறாவோ? தெரியேல்லை" எண்டு அண்ணர் கவலைப் பட்டார்.
"பியாங்கா ஒழுங்காய் உசிரோடை அவவின்ரை கைக்குப் போய்ச் சேர்ந்திச்சுதோ, என்னமோ?"
"அது நல்லபடி போய்ச் சேர்ந்திருக்கும் எண்டு நினைப்பமே! " நம்பிக்கையாய்ச்  சொன்னார் பெத்தய்யா. 
"யூச்சியையும் இம்மட்டிலை சோபியா தடுத்திருக்கும்."

நாங்கள் வீட்டுக்கு மத்தியாசு வளவுக்கு வந்தநேரம் தடியன் தொடிக்கியும் வேறை மூண்டு பேரும் காட்டுறோசாப் பற்றையளுக்கு நடுவிலை புல்லிலை படுத்துக் கிடந்த படி  தாயம் விளையாடினவங்கள். அண்டைக்கு அவங்களுக்கு வேலைக்கு விடுமுறை. பின்னேரம் முழுமனையும் அவங்கள் அந்த இடம் விட்டு அரங்கேல்லை. அடுப்படி யன்னலுக்குள்ளாலை அவங்கடை கூத்தையெல்லாம் பார்க்கக் கூடியதாய்க் கிடந்தது.  தாயம் உறுட்டிறதும், இறைச்சியைக் கடிக்கிறதும், சாராயம் அடிக்கிறதும் ஒரே அமளி. ஒரு முழுச் சாராயப் பீப்பாயை சந்தையடியிலை இருந்து தோளிலை தூக்கி ஓடிவந்த அவங்கடை புளுகத்தை எல்லோ பார்த்திருக்க வேணும்? கொஞ்சத்தாலை தாயம் உறுட்டிறதும் அலுத்துப் போச்சு. தின்னுறதும் குடிக்கிறதும், தின்னுறதும் குடிக்கிறதும் மட்டுந்தான். மற்றும் படிக்கு பீயுறுட்டி வண்டு போலை உந்தக் காட்டுறோசாப் பற்றையளை சுற்றிச்சுற்றி நிறைவெறியிலை உறுண்ட சீர்தான். அதுகும் மெத்திப் போக நாலு பேரும் நல்ல நித்திரை. 


அவங்கடை தலைக் கவசம், சீருடை, கம்பளி மேலங்கி எல்லாம் அங்கினை அங்கினை நிலத்திலை போட்டபடி. இப்பிடி ஒரு வெக்கையான காலநேரத்திலை எப்படா கழட்டிப் போடுவம் எண்டு காத்துக் கொண்டு இருந்தவங்களோ? 

"எக்கணம் தெங்கில் வந்து இந்தக் கண்கொள்ளாக் காட்சியைக் காண வேணும், மச்சான்மாருக்கு சவுக்கடிதான்." எண்டு சொன்ன அண்ணரைத் திரும்பிப் பார்க்கக் காணேல்லை. நிண்ட இடத்துக்கும் பறையாமல் ஆள் எங்கினையோ பறிஞ்சிட்டுது.   இதென்னடா இந்த அண்ணர் எங்கை போட்டார் எண்டு நான் பயப்பிடுறதுக்கு இடையிலை புயல் அடிச்ச மாதிரி உள்ளை வந்தார். அவரின்ரை கையிலை அரணக்காறங்கடை ஒரு தலைக் கவசம், ஒரு சீருடை, ஒரு மேலங்கி, ஒருசோடி காலணி. ஒரு ஓட்டத்திலை ஓடிப்போய் இறாய்ஞ்சிக் கொண்டு பறந்து வந்திட்டார்.

"என்ன சீலம்பாயுக்கு உந்த கழுத்தறுக்கிற எளிய படையின்ரை உடுப்பு உனக்கு?" பெத்தய்யா எரிச்சலிலை கேட்டார்.

"இப்ப இல்லை. ஆனால் தேவை வாற நேரம் உதவியாய் இருக்கும்." எண்டார் அண்ணர். 
" அந்தநேரம் நீயுமெல்லோ ஆப்பிடப் போறாய்?" எண்டு கவலைப் பட்டார் பெத்தய்யா. அண்ணர் ஒண்டும் பறையேல்லை. தான் போட்டிருந்த கிழட்டு வேசத்தை உருவிப் போட்டிட்டு, அரணக்காறங்கடை  உடுப்பை மாட்டிப் பார்த்தார். பார்க்கப் பயமாய்க் கிடந்துது.  பெத்தய்யாவும் நடுக்கத்தோடை,
"கடவுளாணை உந்தக் கழுத்தை வெட்டிறவங்கடை உடுப்பை   உருவி குடைவுக்குள்ளை கொண்டுபோய் ஒளிச்சு வையடா மேனை" எண்டு கெஞ்சுமாப் போலை கேட்டார். அண்ணரும் அப்பிடித்தான் செய்தவர். 

மிச்சநாள் முழுக்க நித்திரை அடிச்சம். அதாலை தடியன் தொடிக்கியும் கூட்டாளிமாரும் வெறி முறிஞ்சு எழும்பின நேரம், ஆர் தலைக்கவசம் துலைச்சது, ஆரின்ரை சீருடை காணாமல் போச்சுது எண்டெல்லாம் ஆராய்ஞ்சு தங்களுக்கை நசுக்கிடாமல் அமளிப் பட்டது ஒண்டும் நமக்குத் தெரியாது. களவுக்கு வந்தவனைக் குளவி கொட்டின மாதிரி வாய்விட்டு ஒருத்தரட்டையும் ஒண்டும் பறையேலாது தானே? வெளியாலை பெரிய அதிகாரிக்குத் தெரிஞ்சாலே சவுக்கடிதான். அப்பிடி இருந்தும் ஒரு சின்ன அடிபிடிச் சத்தம் கேட்டு பெத்தய்யா நித்திரையாலை முழிச்சவராம். பார்த்தால் அடக்கின குரலிலை வசைபாடிறதும் ஒருத்தனை ஒருத்தன் போட்டுப் பிடிக்கிறதுமாய் முள்ளுப்பற்றை எல்லாம் தேகத்தைக் கிழிக்க உறுண்டு பிரண்டவங்களாம்.   


அண்டிரவு நாங்கள் தொடர்ந்து சுரங்கம் தோண்டிற வேலையைச்  செய்தம். 

"இன்னும் மூண்டே மூண்டு இரவுதான். அதுக்கு மிஞ்சி இல்லை." எண்டார் அண்ணர். 
"பேந்தென்ன நடக்கும்?" எண்டு கேட்டன்.
"பேந்தென்ன? நான் எதுக்கெண்டு இங்கினை வந்தநானோ அது நடக்கும்." எண்டார் அண்ணர்.
"எடுத்த காரியம் வெல்லுவனோ இல்லையோ, மறியல் உடைச்சு ஒர்வாரை விடுவிக்கிறது எண்டதிலை இருந்து நான் பின்னடிக்க மாட்டன்."
"அண்ணர் இனிமேல் என்னை விட்டிட்டு ஒரிடமும் நீர் போகேலாது. நீர் போற இடமெல்லாம் நானும் வாறது தான் மறு கதையில்லை." எண்டு அறுத்துறுத்துச் சொன்னன். கனநேரமாய் என்னை வைச்ச கண் வாங்காமல் பார்த்தார், பேந்து சிரிச்சார். 
"உண்மையிலையே உனக்கும் இட்டம் எண்டால், எனக்கும் இட்டம் தான்." எண்டார்.

                                                                                   (பேந்து சந்திப்பம்)


சொல்விளக்கம் :

இடைசுகம் - இடைக்கிடை 
அமளி - கலகலப்பு
அமளி - கைகலப்பு 
உள்ளிடுதல் - உள்ளே வருதல் 
இலையான் - ஈ 
வலு கலாதி - பெருங்கலகம் 
வலு கலாதி - நளினம்
கஞ்சுகம் - சட்டை 
செட்டு- திமிர் 
கிட்டங்கி - களஞ்சியம் 
புறணி - குறை கூறுதல் 
தொலுக்குமுதலி - மொழிபெயர்ப்பவர் 
அறளை பேர்தல்- ஞாபக மறதி நோய், alzheimer நோய் 
செப்பட்டை- கன்னம் 
வெக்கம்சிக்கு - சூடுசுரணை 
தறுகுறும்பு - பயமில்லாத குறும்பு 
இன்னின்னார்- இவரிவர் 
வருத்தம் - நோய் 
வேகா வெய்யில் - பொசுக்கும் வெய்யில் 
பிரியன்< புருசன் - கணவன் 
பெண்டில் - மனைவி 
தேப்பன் - தகப்பன் 
காறாப்பிச்சு < காறி + அப்பிச்சு - காறிச் சேர்த்து 
தெல்லோட்டுதல் - அலைக்கழித்தல் 
புலுண்டுதல் - மீன், இறைச்சி என்பவை பொசுங்குதல் 
புகார் - புகை 
அம்முதல்- மூடிப் பிடித்தல் 
ஓங்காளம்< ஓக்காளம் - சத்தி/வாந்தி வரும் உணர்வு 
காடை கடப்பளி < காடை கடப்பழி - காடையன் கீழானவன் 
அம்மான்- மாமா 
விறுமம்- பின் விளைவைப் பற்றி நினைக்காத கோவம் , பிடிவாதக் கோவம் 
அறம்பாடுதல் - சபித்தல் 
பூராத- புகாத 
பறிஞ்சு - ஓடி 
இறாய்ஞ்சுதல் - ஓடிப்போய் அல்லது பறந்துபோய் ஒரு பொருளைப் பறித்தல் 
சீலம்பாய்- கேவலம், துன்பம் 
ஆப்பிடுதல் < அகப்படுதல் 
நசுக்கிடாமல் - சத்தமின்றி 
போட்டுப்பிடித்தல்- அடிபிடிப் படுதல் 
அறுத்துறுத்து- அசையாத உறுதியாய் 
கயிட்டம் - துன்பம் 
இட்டம் - விருப்பம் 



















This entry was posted on 3:05 AM and is filed under , . You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

0 comments: