Author: ந.குணபாலன்
•12:58 AM

                                                                மூலக்கதை : Bröderna Lejonhjärta


                                                 

                                                   எழுத்தாளர் : அஸ்த்ரி   லிண்ட்கிறேன் , சுவீடன்  
                                                                     (ASTRID   LINDGREN ,     SWEEDEN)
                                                            (14/11-1907 --- 22/01-2002)
                                                ஓவியர்:இலூன் வீக்கெலான்ட்
                                                                               ( Ilon Wikeland)
                                                  தமிழாக்கம் :  ந. குணபாலன்
                                                       


                                         துடிப்பு  அஞ்சு : துரோகம்!




அடுத்தடுத்த நாளுகளிலை சோபியா அக்கையிலை அப்பிடி என்ன புதினம் அமைஞ்சிருக்கு எண்டது தெரிய வந்துது.செர்ரிப்பள்ளத்து சனங்கள் தேர்தலிலை சோபியா அக்கையைத் தானாம் நாச்சியார் பதவிக்கு எண்டு......., அதாவது தலைவியாய் தெரிவு செய்தவையாம். எதிர்த்துப் போட்டிபோட்ட கூபருக்கு தான் தலைவனாய், நயினார் பதவிக்கு வரேலாமல் போச்சு எண்டு பொல்லாத எரிச்சலாம். அதாலை அந்த மனிசன் சோபியா அக்கையை எந்தநேரமும் முனிஞ்ச படியாம். சோபியா அக்கை ஒரு எடுப்புச்சாய்ப்பு இல்லாத மனிசி. தன்னை நாச்சியார் எண்டு கூப்பிடக் கூடாது, முன்னையைப் போலை சோபியா, சோபியா அக்கை எண்டுதான் கூப்பிட வேணும் எண்டவவாம். ஆரும் தப்பித் தவறி நாச்சியார் எண்டு கூப்பிட்டால், மனிசி திரும்பிப் பார்க்கவே மாட்டுதாம்.

ஒருநாள் காலைமை  வெள்ளெண  
" இண்டைக்கு புறாக்கள் இராசாத்தியிட்டை ஒருக்கால் போயிட்டு வருவமே." எண்டு அண்ணர்  கேட்டவர்.
"கேக்க நல்லாத்தான் இருக்கு. அதுசரி ஆர் அந்த புறாக்கள் இராசாத்தி?" எண்டு கேட்டன்.
"அவ சோபியா அக்கை தான்! சும்மா பைம்பல் முசிப்பாத்திக்கு அவவுக்கொரு பட்டப்பேர்   வைச்சு அப்பிடிக் கூப்பிடிற நான்." எண்டார்.  அது ஏன் அப்பிடிச் சொன்னவர் எண்டு வலு கெதியிலை தெரிய வந்துது.  

சோபியா அக்கையின்ரை துலிப்பம்பூ வளவு , எங்கடை குதிரைக்காறன் வளவிலை இருந்து ஒரு ரெண்டு கட்டை தூரம் இருக்கும். செர்ரிப்பள்ளத்தின்ரை எல்லையிலை உசந்த மலையளை  தனக்குப் பின்னாலை காவலுக்கு வைச்சுக் கொண்டு  இருக்குது. 

நாங்கள் குதிரைச் சவாரியிலை காலைமை நேரத்தோடை  துலிப்பம்பூ வளவுக்கு வந்தம். சோபியா அக்கை தன்னுடைய வெண்பனி வண்ணப் புறாக்களுக்கு தீன் குடுத்துக் கொண்டிருந்தா. அந்தா .....முந்தி ஒரு காலத்திலை  ......பூமி நச்சத்திரத்திலை ........ என்னைத்தேடி வந்து.... யன்னலோரம் இருந்தபடி.... கதைபறைஞ்ச  ...... புறாமாதிரியே ...தான்! சொல்லிச்சொல்லி  ஒரு ஆயிரம் வரிய காலம்  ஓடிப் பறிஞ்சு இருக்குமே?

"அண்ணர் உமக்கு ஞாவகம் இருக்கோ?அங்கினை பூமி நச்சத்திரத்துக்கு என்னட்டை எண்டு நீர்  பறந்து வந்த நேரம் இந்தப் புறாக்களிலை ஒண்டிலை தானே கூடு விட்டுக் கூடு பாய்ஞ்சு வந்தநீர்?"  எண்டு அண்ணரின்ரை காதிலை கிசுகிசுத்தன்.
"மெய்தான் சீனியப்பு! இல்லை எண்டால் என்னாலை எப்பிடி அங்கினை வந்திருக்க ஏலும்? சோபியா அக்கையின்ரை புறாக்களாலை மட்டுந்தான் தான் உப்பிடி எல்லாம் வானங்களைத் தாண்டி பறக்க ஏலும்." எண்டார் அண்ணர் .

சோபியா அக்கையைச் சுற்றி வெண்முகில் கூட்டம் மாதிரிப் புறாக்கள் பறந்த சீரைப் பார்க்க வேணும். அதுகள் அவவைச் சுற்றிப் பறந்தடிக்க  அவ நிண்ட வண்ணம்! உவ சோபியா அக்கை, புறாக்கள் இராசாத்தி எண்ட பட்டப்பேருக்குப் பொருத்தமாய்த் தான் இருக்கிறா எண்டு நினைச்சநான்.
ஓவியம் :இலூன் வீக்கெலான்ட்

முதலிலை எங்களை அவ கண்டவுடனை 
" வணக்கம் தம்பியவை!  வாங்கோ!" எண்டு சொன்னவ தான். எண்டாலும் அவவின்ரை முகம் விடியாத மாதிரி  இருந்திச்சுது .  
"இதென்னடா இந்த மனிசிக்கு நாங்கள் வந்தது பிடிப்பில்லையோ?" எண்டு நினைச்சநான்.  கிட்ட வந்து அண்ணரின்ரை  காதிலை கிசுகிசுத்தா,
"நேற்றைக்கு மைம்மல் நேரம், மேலை மலையிலை, ஓநாய்க் குகைப் பக்கமாய் போய் வந்தநான். அங்கினை பார்த்தால் வயோலந்தா நெஞ்சிலை அம்பு பட்டு செத்துப் போய்க் கிடந்தவள். முந்தநாள் கடிதத்தோடை அனுப்பினநான் . கடிதத்தையும் காணன்." அழுவாரைப் போல சொன்னவ.

அண்ணரின்ரை முகம் எண்டால் ஓடிக் கறுத்துப் போச்சு. கண் சிவந்துது, சொண்டு துடிச்சது,   குரலும் கனத்து தடிச்சிது. உப்பிடி ஒரு  கோலத்திலை அண்ணரை நான் கண்டது கேட்டது கிடையாது.
"நான் ஐமிச்சப் பட்டது  சரியாத் தான் போச்சு. " எண்டார்.
"எங்களுக்கு நடுவிலை செர்ரிப்பள்ளத்திலை ஆரோ ஒரு துரோகி இருக்கிறான்."
"எங்கடை மனசு விரும்பா விட்டாலும். அதுதான் மெய்" எண்டு பெருமூச்சு விட்டா சோபியா அக்கை. அவவின்ரை குரலிலை கவலை இருந்துது. 

இருந்தாலும் என்ரை பக்கம் திரும்பி, 
"அதெல்லாம் கிடக்கட்டும். கார்ல்! நீர் வாரும். துலிப்பம் பூ வளவிலை என்னென்ன எப்பிடி எப்பிடி எல்லாம் இருக்கு எண்டு உமக்குக் காட்டிறன்." எண்டு கூப்பிட்டா. சோபியா அக்கை துலிப்பம்பூ வளவிலை தனியாத்தான் இருக்கிறவ. புறா வைச்சு வளர்க்கிறவ, தேன்கூடு வைச்சு வளர்க்கிறவ, வெள்ளாடு வைச்சு வளர்க்கிறவ. வெள்ளாடுகள் பூராமல் இருக்க வேலி அடைச்சு, வடிவான பூந்தோட்டமும், மரக்கறித் தோட்டமும் வைச்சு வளர்க்கிறா. சோபியா அக்கை அனக்கு  எல்லாம் சுற்றிக் காட்டிக் கொண்டிருக்க; அண்ணர் எண்டால் தோட்டத்திலை களை  பிடுங்கி, பசளை தாட்டு, பாத்தியளைச் சாறிக் கொண்டு  இருந்தார்.

நான் எண்டால் பூந்தோட்டத்தைப் பார்க்கிறன், மரக்கறித் தோட்டம் பார்க்கிறன், தேன்கூடு பார்க்கிறன் , வெள்ளாடுகளைப் பார்க்கிறன், சோபியா அக்கையின்ரை கதை எல்லாம் கேக்கிறன்; ஆனால் என்ரை நினைவெல்லாம் அந்த பாவப்பட்ட வயோலந்தாவைச் சுற்றித் தான். ஆரோ? எவளோ? உப்பிடி தனியனா மலையிலை போய் நெஞ்சிலை அம்பு பட்டு செத்துப் போனாளே ! ஆரோ ஒரு எளிய நாய் கொலை செய்து போட்டுது.

அண்ணருக்குக்  கிட்டை போனம். அவரைக் கொஞ்ச நேரம் சோபியா அக்கை கவலையோடை  பார்த்தவ. அண்ணர் சேறும் சுரியும்  கையிலை பிரள களை பிடுங்கிக் கொண்டு இருந்தவர்.
"இஞ்சை கேள் என்ரை தோட்டக்காறப் பெடியா! வலு சுறுக்கிலை வேறை வேலை ஒண்டுக்கு நீர்  வெளிக்கிட வேண்டி  இருக்கும்  " எண்டா சோபியா அக்கை.
" ஓ ! நானும் அது பற்றித்தான் யோசிக்கிறன்  " எண்டார் அண்ணர் . அதென்ன வேலையாய்  இருக்கும்?

பாவம் சோபியா அக்கை! தனக்குள்ளை வயோலந்தா செத்த  துக்கத்தை வைச்சுக் கொண்டு வெளியிலை பெரிசாகக் காட்டாமல் நடமாடிறா. அடிக்கடி மலைப்பக்கமாய் கவலையோடை  உற்று உற்றுப் பார்த்தவ. அனக்கும் உதைப் பார்க்க மனசு தவிப்பாய் கிடந்திது. 
"ஆர் வருவினம் எண்டு பார்க்கிறா?" எண்டு யோசிச்சன்.அவ ஆரை காத்துக் கொண்டிருக்கிறா  எண்டது கெதியிலை தெரிஞ்சது. திடீரெண்டு  அவதி அவதியாய் அடக்கின குரலிலை கத்திறா :
"அங்கை வாறாள். கடவுள் காக்க. அங்கை எங்கடை பலோமா வாறாள் "
அது எண்டால் அவவின்ரை புறாக்களிலை  ஒண்டு தான் பறந்து வந்தது. எட ! எண்டால் போலை வயோலந்தாவும் ஒரு புறாத் தானோ?
                                        
முதலிலை ஒரு சின்னப் புள்ளியாய் மலையுச்சிப் பக்கம் தெரிஞ்சது. நல்லாக் கிட்ட வரவரத்  தான் அது புறா  எண்டு தெரிஞ்சது. பறந்து வந்த புறா, சோபியா அக்கையின்ரை தோளிலை வந்து இருந்திது.
"யோனத்தான் ! கெதியா ஓடியாரும் !" சோபியா அக்கை அவசரப் பட்டா.
" ஓம் அக்கை உவர் சீனியப்பு..... இல்லை வந்து கார்ல் .... உவருக்கு இப்பவே  உள்ளது எல்லாத்தையும் சொல்லிறதே?" இழுத்தார் அண்ணர் . 
" பின்னை? வேறை என்ன? கெதியா ரெண்டு பேரும் வாருங்கோ."

தோளிலை  புறாவோடை  ஓட்டமும், நடையுமாய் வீட்டுக்குள்ளை போனா. நாங்களும் பின்னாலை போனம். அடுப்படிக்குப் பக்கத்திலை இருந்த ஒரு அறைக்குள்ளை போய்  கதவை மூடி, யன்னலை எல்லாம் இழுத்துச் சாத்தினவ. வெளியிலை ஆருக்குமே இஞ்சை அறைக்குள்ளை  நடக்கிறது தெரியவோ, கேக்கவோ கூடாது எண்டது மாதிரி.

"என்ரை தங்கம்! பலோமா ! இந்த முறை நல்ல செய்தியைக் கொண்டு வந்தநீயே?" எண்டபடி புறாவைத் தடவி செட்டையை விரிச்சு ஒரு அச்சரக் கூடு போலை ஒண்டை எடுத்தா! அதைத் திறக்க சுறுட்டி  வைச்ச  ஒரு கடுதாசி! அச்சொட்டாக..... அண்டைக்கொரு நாள் ...சாப்பாட்டுக்  கூடைக்குள்ளை ....கிடந்திச்சே!....
பேந்து அண்ணர் அதை எடுத்து அலுமாரியிலை கள்ள இழுப்பறைக்கு உள்ளை  வைச்சுப் பூட்டினவர் எல்லே?... அதை மாதிரியே தான்!

"கெதியா வாசியுங்கோ" எண்டு அண்ணர் அவசரப் படுத்தினார். சோபியா அக்கை கடிதத்தை  வாசிச்சவ, வாசிச்ச மனிசி இடிஞ்சு போய் தொப்பெண்டு கதிரையிலை இருந்திச்சு.
"ஐயோடா! ஓர்வாரையும்  குறுக்காலை போவார் பிடிச்சுக் கொண்டு போட்டாங்களாம். ஓர்வாரைப் போலை எடுத்த காரியத்திலை துணிஞ்சு இறங்கக் கூடிய ஆள் இனி வேறை இல்லை." அண்ணரிட்டை கடிதத்தை நீட்டினா. அதை வாசிச்ச அண்ணரின்ரை முகம் கொஞ்சம் முன்னை பார்த்ததை விட இன்னும் கறுத்துது.

" ஆரோ ஒரு துரோகி ஒற்றன் ஒருத்தன் எங்களின்ரை நடுவிலை இருக்கிறான் . ஆரந்த  நயவஞ்சக நரி  எண்டுதான் தெரியேல்லை."  எண்டு அண்ணர் பல்லை நறுமினார். 
" நமக்குந்தான் ஆரது எண்டு பிடிபடுதில்லையே " சோபியா அக்கையிட்டை  பெருமூச்சுப் பறிஞ்சது .
" நமக்கு மட்டும் ஆரது  எண்டு தெரியட்டும் பார்ப்பம் ... கடவுள் தான் அவனைக் காக்க. யோனத்தான் நீர் எல்லாத்தையும் கார்லுக்குச் சொல்லும்! நான் அதுக்கிடையிலை காலைத்தீன் ஏதும் தேடுறன் " எண்டபடி அடுப்படிக்குள்ளை  சோபியா அக்கை மறைஞ்சு போனா.  

அண்ணரைப் பார்த்தன். அவர் சுவரிலை சாய்ஞ்சபடி சக்கைப்பணிய கீழை நிலத்திலை இருந்தார். ஆள்  ஏதோ  கடுவலாய் யோசிச்சுக் கொண்டு கொஞ்ச நேரம் ஒண்டும் பறையாமல் இருந்தவர். பேந்து சொன்னவர்,
"நான் சொல்லப் போறதை வடிவாக் கேள் சீனியப்பு! சோபியா அக்கையும் எல்லாத்தையும் 
 உனக்கும் சொல்லச் சொல்லிறா ."
உவர் அண்ணர் அனக்கு நஞ்சியாலாவைப் பற்றி நான் இங்கினை வரக்கு முன்னமும் சொன்னவர். வந்த பிறகும் சொன்னவர்.ஆனால் அப்ப..... அந்த நேரத்திலை....... சோபியா அக்கை வீட்டு அறையிலை..... சொன்ன கதை மாதிரிக்கு.....எதுவுமே முந்திப் பிந்தி நான் கேள்விப்பட்டது இல்லை.

" நான் ஒருக்கால் சொன்னநான்..... , செர்ரிப்பள்ளத்தைப் பொறுத்த மட்டிலை  நல்லகாலம் எண்டு....., ஞாவகம் இருக்கோ? இதுநாள் வரை நல்லகாலமாய்த் தான் இருந்திது. இனிமேலும் அப்பிடித் தான் இருக்க வேண்டியது........... ஆனால் போறபோக்கை பார்க்க கயிட்ட காலம் கிட்ட நெருங்குமாப் போலை கிடக்கு. உந்த மலையளுக்கு பின்னாலை அடுத்த பக்கமாய் இருக்கிற காட்டுறோசாப்  பள்ளத்திலை நிம்மதி  எண்டது  அருந்தலாய்ப் போச்சு....."

"......ஆங்...... செர்ரிப்பள்ளத்தை விட இன்னும் வேறை ஊர் இருக்கே?"
எண்டு கேட்டன் . அப்ப  அண்ணர் சொல்லிறார் என்னெண்டால்.............;நஞ்சியாலாவிலை  இந்த மலையளுக்கு இங்காலை  செர்ரிப்பள்ளம் எண்டால் அங்காலை  காட்டுறோசாப் பள்ளமாம்.......... உந்த ஊருகளைச் சுற்றி செங்குத்தான  மலையளாம்.......தாழ்ப்பமான பள்ளத்தாக்குகளாம்......
உள்ளை பூந்து வெளியை வாறதுக்கு ஏலாத  காடுகளாம்...... 

ரெண்டு ஊருகளுக்கும் இடையிலை நெளிஞ்சு சுழிஞ்சு போனபடி இருக்கிற ஒண்டிரண்டு ஒற்றையடிப் பாதையளும்  கொஞ்சம் கயிட்டமான பாதையளாம். கரணம் தப்பினால் மரணமாம். 
உங்கத்தையில் சனங்களுக்கு உந்தப் பாதையளிலை எங்கினை பொறிவு வரும், எங்கினை சரிவு வரும் எண்டு தெரியுமாம். அவையள்  வலு சுகமாய் அதிலை நடமாடுவினமாம்.

"சொல்லப்போனால் முன்னை கொஞ்சக்காலம் வரை நடமாட்டம் வைச்சிருந்தவைதான் . ஆனால் இப்ப இல்லை. ஒருத்தர் காட்டுறோசாப் பள்ளத்துக்குத் தன்னிட்டவாரம் உள்ளை போகவுமேலாது; வெளியை வரவுமேலாது. சோபியா அக்கையின்ரை புறாக்களைத் தவிர."

"ஏனாக்கும்?" எண்டு கேட்டநான் .
"ஏனெண்டால்  காட்டுறோசாப் பள்ளம் இப்ப ஒரு சுதந்திரமான பிரதேசம் இல்லை. எதிரியின்ரை 
  கையுக்குள்ளை அது கிடக்குது. என்ன மாதிரியா அங்கினை எதிர்காலம் அமையப் போகுதோ 
  அந்தப் படைச்சவனுக்குத் தான்  வெளிச்சம் " உதைக் கேக்க அனக்குப் பயமாய்ப் போச்சு. இங்கினை நான் என்னமாதிரி என்னுடைய இட்டத்துக்கு திரியிறன் . எதுவிதமான ஆபத்தும் இருக்கிறதை நான் நினைச்சதே இல்லை. 

" அதார் அந்த எதிரி? எப்பிடியான எதிரி?" 
" தெங்கில் எண்டொருத்தன். எந்தவொரு கொலைபாதகமும் செய்யவும் அஞ்சாதவன்."   கேக்கவே மண்டை விறைக்குமாப் போலை பயம் வந்துது.
"அவன் எங்கினை இருக்கிறவன்?" அப்ப அண்ணர் கறுமண்யாக்கா எண்டதொரு இடம் பற்றிச் சொன்னவர்.

பறணைக் காலத்து  ஆதிமுதல் மலை எண்டு ஒரு மலை இருக்காமாம்.......அதுக்கு அங்காலை பறணைக் காலத்து  ஆதிமுதல் ஆறு எண்டொரு ஆறு  பாயுதாமாம்.......... அந்தப்  பக்கம் இருக்கிற  தேசத்துக்குத் தான் கறுமண்யாக்கா எண்டு பேராமாம்........ . அதைத் தானாம் ஒரு நச்சுப் பாம்பு போலை கொடூரமாய் தெங்கில் எண்டவன் அடக்குமுறை ஆட்சி செய்யிறானாம். அனக்கெண்டால் இன்னும் இன்னும் பயமாய்ப் போச்சு. ஆனாலும் அதை நான் வெளிக்காட்டேல்லை.

"தன்ரை பாட்டிலை தன்ரை தேசத்தோடை இருக்க மாட்டாமல் இங்கினையும் வந்து ஏன் கொடுமைப் படுத்திறான்?" எண்டு கேட்டன். 
"உன்ரை கேள்விக்கு மறுமொழி சொல்ல ஒருத்தரும்  இஞ்சை இல்லை சீனியப்பு! மற்ற  ஆக்களை  வதைக்கிறதிலை அவனுக்கு ஒரு இன்பம். கண்டதை எல்லாம்  பாழ் படுத்திறான். அவனுக்கு மைக்க ஊருகளிலை சனம் தங்கடை பாட்டிலை  நிம்மதியாய் சீவிக்கிறது பிடிப்பில்லை. அவனுக்கு அடிமைச்சேவகம் செய்ய ஆள் வேண்டிக் கிடக்கு." அண்ணர் திரும்ப அமைதியைப் போனார். தன்ரை கையள் ரெண்டையும் திருப்பித் திருப்பிப் பார்த்தார். என்னவோ முணுமுணுத்தவர், ஆனால் அனக்குக் கேட்டுது. 

"அந்த முறுகம்,... கத்துலாவையும் எல்லோ வைச்சிருக்கிறான்!"

கத்துலா ! இதென்ன இடியேறு ? இன்னும் இன்னும் பயங்கரங்கள் பற்றி அறிய வேண்டி இருக்கோ?அனக்கு சும்மா  தலை கிறுகிறுத்திச்சுது .
"அதாரது கத்துலா ?" அண்ணர் தன்ரை தலையை இடம்வலமாய் ஆட்டினார்.
" இல்லை சீனியப்பு! உனக்கு இப்பவே சரியான பயம் தொட்டிட்டிது எண்டு அனக்குத் தெரியும். கத்துலாவைப் பற்றி இப்ப சொன்னன் எண்டால்  உனக்கு இரவைக்கு நித்திரைக்கும் நிம்மதி கெட்டுப் போடும்." எண்டு மறுத்திட்டார். 

சோபியா அக்கையைப் பற்றிச் சொல்லிக் கதையை மாத்தினவர். 
"தெங்கிலுக்கு எதிரான எங்கடை இரகசியப் போராட்டத்தை அவ தான் கொண்டு நடத்திறவ.....
காட்டுறோசாப் பள்ளகாறருக்கு  உதவிறதுக்காக வேண்டியும் , எங்கடை செர்ரிப்பள்ளத்தைப் பாதுகாக்க வேண்டியும் அவனுக்கு எதிராக இயங்கிறம்.  ஆனால் எல்லாமே படு இரகசியமாய் வைச்சிருக்கவேணும்." எண்டு அண்ணர் சொன்னவர்.

"என்னது ? சோபியா அக்கையோ? இரகசியமாக இயக்கம் நடத்திறாவோ?
 ஏன் அவ இந்தப் பொறுப்பை எடுத்தவ?" எண்டுசோபியா அக்கையிலை  இரக்கப்  பட்டுக்  கேட்டநான் .
"சோபியா அக்கையைப் பற்றி உனக்குத் தெரியாது. அவ சரியான துணிச்சல்காறி , புத்திசாலி,   நல்ல பலசாலி, பொறுப்புணர்ந்த மனிசி . கன திறமையள் அவவிட்டை இருக்கு. அதோடை  பயம் எண்டது அவவுக்கு  கிடையாது."
"ஏன் அண்ணர்!,  பயப்படுற பழக்கம் உமக்கும் இல்லைதானே?" எண்டன். உதைக் கேட்டவுடனை கொஞ்சநேரம் யோசிச்சார். பேந்து,
" சீ எனக்கும் ஒண்டுக்கும்  பயமில்லை." எண்டார் அண்ணர் .
ஐயோ உப்பிடி அண்ணரைப் போலை, சோபியா அக்கையைப் போலை, ஒரு துணிஞ்ச கட்டையாய் இல்லாமல்;  தொட்டது, துடைச்சதுக்கு எல்லாம் பயந்தான் பீச்சியாய் இருக்கிறனே! நினைக்க வெக்கமாய் இருக்கு.

"அப்ப , சோபியா அக்கையின்ரை புறாக்கள் வந்து....மலையளுக்கு மேலாலை இரகசியமாய் தூது போறது எல்லாரும் அறிஞ்ச சங்கதியோ?"எண்டு கேட்டன்.
"இல்லையில்லை! நம்பிக்கையான ஒருசிலருக்கு மட்டுந்தான் இது தெரியும். ஆனால் அதுக்குள்ளையும் ஆரோ ஒரு துரோகி...." அண்ணார் பல்லை நறுமினார்.இப்பவும் அவரின்ரை முகம் இருண்டு போச்சுது.
" சோபியா அக்கை அனுப்பின இரகசியத் தகவலோடை முந்தநாள் செக்கலுக்கை  வெளிக்கிட்ட வயோலாந்தாவை ஆரோ ஒரு விழுவான் அம்பாலை அடிச்சு விழுத்தி,கடிதத்தையும் எடுத்திட்டான். அந்தத் தகவல் தெங்கிலின்ரை கையுக்குப்  போச்சுது எண்டால், காட்டுறோசாப்  பள்ளத்திலை கனபேரின்ரை கதை கந்தலாய்ப் போடும்  . "

என்னதான் இரகசியத் தூது போனாலும் இப்பிடியே ஒரு சின்ன வெள்ளைப் புறாவைப் போய் அம்பெய்து  கொல்லுறது?  அனக்கெண்டால் இது பெரிய கொடுவினையாய் பட்டுது. உடனடியாய் எங்கடை வீட்டிலை இருக்கிற அலமாரியும், கள்ள இழுப்பறையும், ஒளிச்சு வைச்ச கடிதமும் நினைவுக்கு வந்துது. உந்த கடிதங்களை ஒளிச்சு வைச்சிருக்கிறது பெரிய கரைச்சலாய் போடுமோ? அண்ணரிட்டை அது பற்றிக் கேட்டன்.

"ஓம் பிறத்தியாருக்குத் தெரிஞ்சால் கரைச்சல்  வருந்தான். ஆனால் சோபியா அக்கையிட்டை இருந்தால் அது இன்னும் ஆபத்து. ஏனெண்டால்  தெங்கிலின்ரை ஒற்றர்மார் செர்ரிப்பள்ளத்துக்கு உள்ளை ஊடுருவி வந்தாங்கள் எண்டால் அங்கினைதான் முதலிலை தடயங்களைத் தேடுவாங்கள். அவவின்ரை தோட்டக்காறப் பெடியனையும், வீட்டையும் ஒரு கணக்கிலை எடுக்க மாட்டாங்கள். "

உண்மையிலை அண்ணர்  ஒரு தோட்டக்காறப் பெடியன் மட்டுமில்லை தெங்கிலுக்கு எதிரான இரகசியப் போராட்டத்திலை சோபியாஅக்கைக்கு நம்பிக்கை நெருக்கமான ஒருபோராளியுமாம். உந்த விசயம் சோபியா அக்கையைத் தவிர வேறை ஆருக்குமே  தெரியாதாம். உப்பிடியே அமுசடக்கியாய் இருக்கிறது  நல்லது எண்டு அண்ணர் நினைச்சார். 

"சோபியா அக்கையும் அப்பிடித்தான் முடிவு எடுத்தவ. இது சம்பந்தமாக செர்ரிப்பள்ளத்துச் சனங்களுக்கு எதுவுமே தெரியப் படாது. சோபியா அக்கை தானாக வாய் திறக்கும் வரை நீயும் இதுபற்றி ஆரோடையும் பறையிறது இல்லை எண்டு சத்தியம் பண்ணு " எண்டு என்னட்டை சத்தியம் வாங்கினவர். செத்தாலும் வாய் திறக்க மாட்டன் எண்டு நானும் சத்தியம் பண்ணினநான்.

சோபியா அக்கையிட்டை காலைத்தீன் வாங்கித் திண்ட பிறகு வீட்டுப் பக்கமாய் குதிரையளை மொள்ள ஓட்டிப் போனம். அப்ப இன்னுமொரு ஆள் அந்தப் பக்கமாய் குதிரையிலை வந்துது. அந்தச் செந்தாடி....என்ன பேர்?, என்ன பேர்?.. ஆங்....... கூபர்..,கூபர்.

"ஓகோ! சோபியா வளவுக்குப் போட்டு வாறியள் ஆக்கும்? காலைமை வெள்ளெண ....?" எண்டு கூபர் கேட்டார்.
"தோட்ட  வேலை செய்திட்டு வாறன்." எண்டு  அண்ணர் மண் அளைஞ்சு பழுப்பு நிறமாய்ப் போன  தன்ரை கைவிரல்களைக் காட்டினவர்  .
" நீங்கள் வேட்டைக்குப் போறீங்களாக்கும் ?" கூபரின்ரை  வலத் தோளிலை வில்லும், முதுகிலை அம்புக்கூடும் தொங்கினது.
"ஓ!  காட்டு முசல் வேட்டைக்கு வெளிக்கிட்ட நான். "
உதைக் கேட்டவுடனை நாங்கள் வளர்க்கிற முசலுகளை நினைச்சன், ஒரே திடுக்காட்டமாய்ப் போச்சுது. கூபர் எங்களைக் கழிஞ்சு போக, அப்பாடீ  உந்த மனிசனின்ரை முகத்தை பார்க்கிறதை விட்டு இப்போதைக்குத் தப்பிச்சம் எண்டு பெருமூச்சு விட்டன்.

 " அண்ணர் ! உவர் உந்தக் கூபர் எப்பிடியானவர்?" 
" ஆள் ஒண்டும் பெரிய மோசமான ஆளில்லை. என்ன ஒண்டு சோபியா அக்கையிலை கைப்பு .  சோபியா அக்கை செர்ரிப்பள்ளத்துக்கு நாச்சியார் ஆகினதாலை என்ன புண்ணியம் எண்டு அலட்டுவார். ஒரு வெளிவாய். மற்றும்படி ஆள் செர்ரிப்பள்ளத்திலை எல்லாரையும் விட திறமான வில்லாளி, திடசாலி." எண்டு அண்ணர் கூபரைப் பற்றிச் சொன்னார். பேந்து வேறை ஒண்டும் பறையாமல் குதிரையை கெதியாய் நாலுகால் பாய்ச்சலுக்கு ஓட்டினார். 

பலோமா கொண்டு வந்த கடிதம் அண்ணரின்ரை சட்டைக்குள்ளை  ஒரு தோல்பையிலை பக்குவமாய் மறைஞ்சு இருந்துது. வீட்டுக்கு வந்தவுடனை அலமாரியின்ரை கள்ள  இழுப்பறையைத் திறந்தார். அந்தக் கடிதத்தை உள்ளை வைச்சுப் பூட்டு முன்னம் நான் வாசிச்சுப் பார்த்தன்.


"ஒர்வார் நேற்றுப் பிடிபட்டார். 
கத்துலாக் குகையில் சிறை . 
யாரோ ஒரு செர்ரிப்பள்ளத்தான்  
மறைவிடத்தைக் காட்டிக் கொடுத்தான். 
உங்கள் நடுவிலுள்ள துரோகியை 
நீங்களே கண்டுபிடியுங்கள்.""    


" என்ரை ஆசை என்னெண்டால் ஆர்  அந்தத் துரோகி எண்டு நான் கண்டு பிடிக்க வேணும் எண்டதுதான்." எண்டார் அண்ணர். இன்னும் ஏதோ எல்லாம் இரகசியக் குறியீடுகளிலை தகவல்கள் எழுதிக் கிடந்துது. அனக்கு எதுகும் விளங்கேல்லை. அது அனக்கு தெரிய  வேண்டிய அவசியம் இல்லையாம். சோபியா அக்கை மட்டும் அறிய வேண்டிய தகவலாம். பேந்து எப்பிடி கள்ள இழுப்பறையை பூட்டிறது,திறக்கிறது எண்ட இரகசிய முறையை பழக்கினவர். தானே அலமாரிக் கதவைப் பூட்டித் திறப்பை கையுரலுக்குள்ளை வைச்சவர் .

அண்டைக்கு பகல் முழுக்க என்ரை யோசினை முழுக்கவும் அனக்கு தெரிய வந்த சங்கதிகளைப் பற்றித்தான். இரவும் ஆனவாகிலை  நித்திரை கொள்ளேல்லை. கொண்ட கொஞ்ச நேர நித்திரையிலையும்  கெட்ட கனா  வந்திது. அந்த கனாவிலை அறுவான் தெங்கில் எண்டவன் வாறான்...., ஐயோ அந்த வடிவான வெண்பனிப் புறா எல்லாம்  செத்துக் கிடக்குது...,  பாவப்பட்ட சென்மம் ஒண்டு கத்துலாக் குகையிலை தண்ணிவெந்நி  இல்லாமல் கிடந்து தவிக்கிது...,அதைக் கண்ட பயங்கரத்திலை ஆத்தையரோ தாயாரோ எண்டு கனாவிலை கத்திக் குழறுறன் . நான் குழறின சத்தத்திலை நானே திடுக்கிட்டு கண்ணை முழிச்சன்.

அப்ப என்னெண்டால் ..., நம்பினால் நம்புங்கோ! முதலிலை கனா கண்ட  மாதிரித் தான் கிடந்திது. அந்த அலமாரிப் பக்கமாய் இருட்டான மூலையிலை ஒரு நிழல் அசைஞ்சிது . நான் பயத்திலை குரையை வைச்சன். அது மெதுவாய் வழுக்கி அரங்கி வெளிக் கதவுப் பக்கம் போனது. சரியான முழிப்பு வாறதுக்கு முந்தி  எப்பிடி மாயமாய் மறைஞ்சிது எண்டு தெரியேல்லை. எல்லாமே  வலு சுறுக்காய்  ஒரு நொடியுக்குள்ளை நடந்து முடிஞ்சிது. 

 உண்மையிலையே நான் கனாத் தான் கண்டநானோ எண்டு எனக்கே சமுசயமாய்ப் போச்சு. ஆனால் நான் கத்தின சத்தம் கேட்டு முழிச்ச அண்ணர் படுக்கையாலை எழும்பி ஓடி வந்தவர்.  என்னெண்டு கேட்டுப் போட்டு சொன்னவர்:
"அதொண்டும் கனாவில்லை சீனியப்பு . மெய்மெய்யா ஆரோ உளவாளி தான் வந்து ஆராய்ஞ்சு பார்த்திருக்கிறான். தெங்கிலின்ரை கையாளாய்த்  தான் இருக்கும் "
                                                            ( ஆராய் இருக்கும் ?)


சொல்  விளக்கம்:

வலு கெதி - மிக விரைவு 

முனிஞ்சபடி< முனிந்தபடி  - வெறுத்தபடி 
அகரமுதலியில்  : எடுப்புச்சாய்ப்பு  < எடுப்புச்சாய்வு  -  நன்மைதின்மை 
பேச்சுவழக்கில்    : எடுப்புச்சாய்ப்பு , நடப்பு - தற்பெருமை 
பறிஞ்சு < பறிந்து -கடந்து 
வண்ணம்-அழகு 
முகம் விடியவில்லை - மகிழ்ச்சியாக இல்லை 
சொண்டு - உதடு 
வெள்ளெண , வெள்ளாப்பு  < வெள்ளென 
                               - இருள் விலக வெளிச்சம் பரவும் அதி காலை 
மைம்மல் < மைமல் - மாலை மயங்கி இருள் பரவும் நேரம் 
செக்கல் - வானம் சிவந்து வரும் அந்திப் பொழுது 
ரெண்டு கட்டை தூரம் - இரண்டு கல் தொலைவு 
மைக்க - மற்ற 
ஐமிச்சம் -சந்தேகம் 
சமுசயம் - சந்தேகம் 
பூருதல் - உள் நுழைதல் 
பூராமல் -  உள் நுழையாமல் 
சாறுதல்- நிலத்தைக் கொத்துதல் 
சேறும் சுரியும்  - சேறு  (மிகைப்படக் கூறல்)
பிரள < புரள - பட 
சுறுக்கு - விரைவு 
கெதி < கதி - விரைவு 

வசைச்சொற்கள் 

குறுக்காலை போவார் < குறுக்கால் போவார் - கெட்டழிந்து போவார் 
விழுவான், அறுவான்  - கெட்டழிந்து போவான் 
எளிய நாய் - இழிய நாய் -கேடு கெட்ட நாய் 

கதை கந்தல் - விதி, கிழிந்த  துணி போலாகும் 

சக்கைப்பணிய இருத்தல் - அழுக்கைப் பற்றிக் கருத்தில் எடுக்காமல் கீழே அமர்தல் 
கடுவல் - கடுமை 
அருந்தல் - அருமை 
தாழ்ப்பம், தாழம் - ஆழம் 
பூந்து < புகுந்து 
கயிட்டம் - சிரமம் 
வலுசுகம் - எளிது,இலகு 
தன்னிட்டவாரம் = தன் +இட்டம் + வாரம் 
                                          = தன் +விருப்பம் + உரிமை - தன் விருப்பப்படி 
பறணை - மிகப் பழைய ,  புராண காலத்து, புராதன காலத்து 
முறுகம் < மிருகம் 
இடியேறு -இடிபோலும் துன்பம் 
தொட்டது  துடைச்சதுக்கு < தொட்டது துடைத்ததற்கு - தொட்டதற்கு 
பயந்தான் பீச்சி -பயந்தாங்கொள்ளி 
கொடுவினை -கொடுமை  
கைப்பு - கசப்பு 
வெளிவாய் - மனதில் ஒன்றையும் வைத்திருக்காத ஆள் 
தண்ணிவெந்நி <தண்ணீர் வெந்நீர் 
ஆத்தையரோ தாயாரோ - குய்யோமுறையோ என்பது போல 
                                                               அவலமாகக் கத்துதலைக் குறிக்கும்   
குரையை வைத்தல் -  ஒலியை வைத்தல் , பலத்துக் கத்துதல் 

This entry was posted on 12:58 AM and is filed under , . You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

0 comments: