Author: ந.குணபாலன்
•10:46 AM




பாரீரே! பாரீரே!
இவளைப்
பாரீரோ? பாரீரோ?
ஏழை  இவள் இன்னும்
ஏழை ஆயினளே!
ஆயின் என்?
கோழை ஆயினள் அல்லள்!
ஈழமணித் திருநாட்டின்
வளங்களில் ஒன்றென
ஆயினளே!

ஊழ்வினையாய்
உருக்குலைத்த,
எறிகணையின்
வெறித்தனத்தில்;
வாழவேண்டிய தன்
இளந்தாரிப் பிள்ளைகளை,
வாழவந்த மருமக்களை
இழந்தனளே!
ஏழை இவள் இன்னும்
ஏழை ஆயினளே!
ஆயின் என்?
கோழை ஆயினள் அல்லள்!
ஈழமணித் திருநாட்டின்
வளங்களில் ஒன்றென
ஆயினளே!

மிஞ்சி உள்ள
பிஞ்சுகளைப் பேரக்
குஞ்சுகளைத் தன்
மூச்சுள்ள வரை வளர்க்கும்
முடிவுடையாள்! மன
ஓர்மமுடையாள்! இம்
முதியாள்!
ஈழமணித் திருநாட்டின்
வளங்களில் ஒன்றென          
ஆயினளே!

ஏலாத வயதினிலும்
இளைய சந்ததியைத்
தழைக்க வைக்குந்
திடமுடையாள்! இப்
புதியாள்!
ஈழமணித் திருநாட்டின்
வளங்களில் ஒன்றென
ஆயினளே!

அளத்தில் மீன்பிடிக்க
அலைகடலில் சவாரி செய்ய,
உயிர்ப்பிழைப்புக்கும்,
வயிற்றுப்பிழைப்புக்கும்,
வழிகாட்டிப் பேரமக்களுக்கு
உளத்திலே உரமூட்டிடும் திட
மதியாள்!
ஈழமணித் திருநாட்டின்
வளங்களில் ஒன்றென
ஆயினளே!

கடல்படு திரவியந் தேடுமிவள்,
கொடும்போர்படு திரவியம்
அல்லளோ? தன்
குலம்படு திரவியங்களைக்
குவலயத்தில்,
வாழ வைப்பள்! தானும்
வாழுவள்!
கொஞ்சும் தமிழ்பாடிஒரு 
கோடி நூற்றாண்டு! இந்தத்
தமிழ்படு திரவியம்! இவள் ,
தமிழ்பாடுந்  திரவியம்!

ஆக்கம்: நடராசா குணபாலன்


Author: மணிமேகலா
•4:15 AM


நேற்றய தினம் ’வானவில்’ என்ற அவுஸ்திரேலியக் கவிஞர்களின் கவிதைத் தொகுப்பு ஒன்றை வாசிக்கும் வாய்ப்புக் கிட்டியது.அதில் இருந்த ஒரு கவிதை ஒரு கால கட்டத்து யாழ்ப்பாணத்து வாழ்வு முறையைக் கடித உத்தியில் சுவை படச் சொல்கிறது.

ஈழத்து முற்றத்துக்கு அது பொருத்தமாக இருக்கும் என்று கருதி அதனை இங்கே பதிவு செய்கிறேன்.



எந்தன் தேசத்தின் குரல் - எழுதியவர்;தெய்வீகன்


அன்புள்ள
நண்பனுக்கு,

குளிர்நாட்டில் இருந்து நீயனுப்பிய
துண்டு மடல் கிடைத்தது.
மகிழ்ச்சி.
நீ தமிழை மறக்காததையும் நினைத்து.

ஊர் புதினம் கேட்டு எழுதியிருந்தாய்.

பேச்சுவார்த்தை போலவே இங்கு
எதுவுமே நடக்கவில்லை

கொந்தல் மாங்காய் பிடுங்க நாங்கள்
கொக்கத்தடி களவெடுத்த
குமரேசன் பேர்த்தி பிரியாவுக்கு
போன வாரம் கலியாணம்.
கை நிறையக் காசோடு
பறந்து வந்த கனடாக் கணவான்
கொத்திக் கொண்டு போனான்.

வாசிக சாலை‘அமைச்சரவையில்’மாற்றம்
தண்ணீர்ப்ப்பந்தல் போட்ட காசில்
தண்ணி காட்டிப் போட்டர் எண்டு
பேரம்பலத்தாரைத் தூக்கியாச்சு

உனக்காக உன்னுடன் சேர்ந்து
நானும் கலைச்சுத் திரிந்த
பர்வதம் மகள் மைதிலி
இன்னும் காத்திருக்கிறாள்
றெஜீஸ்டர் பண்ணீட்டுப் போன
ஜேர்மன் மாப்பிள்ளை பார்த்து

தூக்குக் காவடியில் தொங்கும் போது
றோட்டோரம் நின்று சிரித்து
சிக்னல் கொடுத்த கலாவையே
எங்கட’புட்போல்’ கண்ணன்
கடைசியில கை பிடிச்சிட்டான்

கனகற்ற வளவுக்கு
சுத்து மதில் அடிச்சதால
எங்கட கிறிக்கெற் கோஷ்டி இப்ப
பள்ளிக்கூட வளவுக்கு
இடம்பெயர்ந்திட்டுது.


வழமை போலவே
வள்ளியரிண்ட வளவு
பங்குப்புளி உலுப்பும் போது
இம்முறையும் நல்ல சண்டை
ஊர் கூடி வேடிக்கை
இரண்டு பேரையும் பொலிஸ்
தூக்கிப் போச்சுது

நாங்கள் ஊமைக் கொட்டையால
எறிஞ்சு கால் முறிச்ச
கிடா மறி எல்லாத்தையும் வித்திட்டு
வடிவக்கான்ர வளவு வாங்கினதோட
இரண்டு மாட்டையும் வாங்கி விட்டிருக்கிறார்
குமார லிங்கத்தார்.

இறைப்புக்கு இஞ்சின் விட்டு
பிழைப்பு நடத்திக் கொண்டிருந்த தருமர்
மறைப்புக்கு மதில் கட்டிற அளவுக்கு
ரெண்டு பெடியளையும் சுவிஸுக்கு அனுப்பீட்டார்

முந்திப் பார்த்தா
மூஞ்சியைத் திருப்பிற பத்மா
இப்ப சாதுவா சிரிச்சிட்டுப் போகுது
புருசனோடு போகும் போது.

வேலியே பத்தி விடுமளவுக்கு
வேகிற வெய்யில்
வேறெ என்ன சொல்ல?

அலாரம் வைத்தெழும்பும்
அவதியான நாடெண்டாலும்
அடிக்கடி கடிதம் போடு
நீ வந்து போன சந்தோசம் வருமெனக்கு.

இப்படிக்கு,
இன்னும் இங்குள்ளவன்.

(நன்றி: வானவில்;தொகுப்பாசிரியர்.லெ.முருகபூபதி;அவுஸ்திரேலிய கலை இலக்கியச் சங்கம்;2007 ஜனவரி)


(கிராமத்துக்குத் திரும்பும் ஒருவன் தன் கிராமத்தை அண்டியவுடன் காணும் ஒவ்வொன்றையும் பார்த்து ஆற்றங்கர மரமே! அரச மர நிழலே...என்று பாடும் பாடலில் வரும் ஒரு கிராமத்து வாஞ்சையினை ஒத்ததாக இந்தக் கவிதை யாழ்ப்பாணத் தமிழில் கிட்டத்தட்ட போரின் ஆரம்பகாலத்து இளைஞரது வாழ்வியலை சொல்வதைப் போல அமைந்திருக்கிறது.)



சொல் விளக்கம்;பாரதத்துத் தமிழர்களுக்காக!




கொந்தல்: கிளி கோதிய,மரத்தில் இருக்கும் மாங்கனி.

கொக்கத்தடி:கூரான வளைந்த கத்தியுடன் கூடிய மிக நீண்ட தடி.(உயரத்தில் இருக்கும் கனிகளையோ குழைகளையோ வெட்ட இது பயன் படும்) அநேகமாக யாழ்ப்பாணத்து எல்லா வீட்டு வளவுகளிலும் இது இருக்கும்.

வாசிக சாலை: யாழ்ப்பாணத்து ஒவ்வொரு கிராமத்தின் மத்தியிலும் இது இருக்கும்.வாசிக்கும் சாலை; அதனால் வாசிப்பதற்குரிய பத்திரிகைகள்... போன்றன இருக்கும்.இளைஞர்கள் மாலையில் கூடி ஊர்வம்பு,அரசியல்..என்று பலவற்றையும் பேசும் இடமும் கூட.சமூக,கிராம முன்னேற்றம் கருதி அதற்கு தலைவர்,செயலாளர் என்றெல்லாம் ஆட்கள் இருப்பர்.’அமைச்சரவை’ என்று கவிதை குறிப்பிடுவது அந்த நிவாகத்தினரையே.

தண்ணீர்ப் பந்தல்: கோயில் திருவிழாக்காலங்கலில் பாதசாரிகள்,பக்தர்களுக்குப் பந்தல் போட்டு குளிர் பானங்கள்,மோர், தேசிக்காய் கரைசல் என்பன கொடுக்கும் இடம்.பாதசாரிகளுக்கு அது நிழலுமாகும்.

தண்ணி காட்டுதல்: ஏமாற்றுதல்

தூக்கியாச்சு: வெளியேற்றப்பட்டு விட்டார்.

வளவு: காணி

பங்குப் புளி உலுப்புதல்: புளிய மரத்தில் பங்கு போட்டு புளியம்பழம் பெற்றுக் கொள்ளுதல் ஒரு யாழ்.மரபு.அதில் சண்டைகளும் சாதாரணம்.ஒருவர் மரத்தில் ஏறி மரத்தை உலுப்பப் பழங்கள் கொட்டுண்ணும்.துணி அல்லது பாய் விரித்து அவற்றை எடுத்துக் கொள்வார்கள்.

பொலிஸ் தூக்கிப் போச்சுது: இந்த இடத்தில் பொலிஸ் கொண்டு போய் விட்டார்கள் என்ற அர்த்தத்தில் வரும்.

ஊமைக் கொட்டை: ஊமல் கொட்டை என்பதன் மருபு. இது காய்ந்த பனங்கொட்டையைக் குறிக்கும்.

கிடா:மறி: ஆண் ஆடு,மற்றும் பெண் ஆடு

இறைப்புக்கு எஞ்சின் விட்டு: யாழ்ப்பாணம் ஆறுகள் அற்ற வரண்ட செம்மண் பூமி. அங்கு கிணறுகள் வழியாகவே பாசனம் செய்யப் படுவது வளமை.சில ஏழை விவசாயிகளிடம் தண்ணீர் இறைக்கும் இயந்திரம் இருப்பதில்லை. அதனை வாடகைக்கு அவர்கள் பெற்றுக் கொள்வார்கள்.அதனைக் குறிப்பது இது.

பிழைப்பு: வருமானம்

முந்தி: முன்னர்

சாதுவா: கொஞ்சமாக

(இளைஞர்களிடையே இழையாக ஓடும் ஒரு நட்பின் அன்னியோன்னியம் அவற்றில் தொனிப்பது இக் கவிதையின் சிறப்பு.இப்போது மறைந்து போன ஒரு பண்பாட்டின் மிருதுவானதோர் இழையும் கூட.)
Author: ந.குணபாலன்
•1:39 PM

எடியேய் என்ரை  மோனை!
என்னெடி  பிள்ளை இந்தக் கோலம்?
ஏனெடி மோனை இந்தக் கேவலம்?
கண் நிறைஞ்சு நீ 
வாழ வேணுமெண்டு தானே
காதல் எண்டு காட்டினவனைக்
கலியாணம் கட்டி வைச்சநான் நான்?
ஆனா இப்பிடியோ... நீ...,
கண் நிறைஞ்சு...?
காணுமடி! இந்தக்
கிலிசை கெட்ட சீவியம்.


இப்பிடி 
ஓராறு  கண்ணீர்
கண்ணாலை வடிய,
கண்டல் அடிகாயம் 
மேலிலை பதிய,
வெக்கம், வேதினையிலை
மனசும் ஒடிய,
என்ரை பிள்ளை நீ படுற
வாழ்மானத்தை  
கண் நிறையக் கண்டிட்டனடி!
காணுமடி மோனை எனக்கு இது.
இந்தச் சென்மம் நான் எடுத்ததுக்கு!

எத்தினை நாள் கூத்து உது?
ஏனிதைப் பொத்தி மூடினாய்?
எங்களட்டையும்  மறைச்சாய்?
அதென்ன அடி வாங்கி   நிற்கிறாய்?
அது கிடக்க...,
உன்னட்டை ஒரு கேள்வி : 
எப்பெண்டாலும் உன்னைத்
தப்பித் தவறித் தொட்டு
அடிச்சிருப்பமே உன்ரை 
அப்பனும் ஆத்தையும்?
கூடப் பிறந்தவை
கோவத்திலை ஒருக்கால் தன்னும்
தட்டி இருப்பினமே? 
குட்டி இருப்பினமே?
எங்கடை வீட்டிலை;
சீதேவி, செல்வவதி எண்டு
செல்லம் பொழிஞ்சு கொண்டாடி
இருந்த உன்னை...; வடுவா!
இவனொருத்தன் வருத்திறதோ?
வெப்பிசாரமாய்க் கிடக்கடி.


பிரியன் எண்டு சொல்லி ஒரு
பேயன்  வந்து என்ரை
அருமந்த பிள்ளை உன்னை  
அடிப்பனோ?  உன்ரை
அப்பன் எண்டு நானும் அதை
பார்த்துக் கொண்டிருப்பனோ?
கட்டிக் குடுத்திட்டால் என்ன?;
சீட்டு எழுதிக் குடுத்திட்டனே?,
அடிமை எண்டு?... ,
அடிச்சு ஆய்க்கினை பண்ண?


இரங்காதை!,
இவன் தரவழிக்கு .
இறங்காதை!,
உன்ரை மதிப்பை விட்டு.
இரத்தம்,நரம்பு,தசையாலான;
மனிசப்பிறவி பிழை விடுந்தானே?
மன்னிச்சு மறந்து வாழ்ந்தால்
மணவாழ்க்கை நிலைக்கும்
எண்டால்... எப்பிடி?எப்பிடி?
ஊருலகம் பார்த்தது பாதி
பாராதது பாதியாய்;
கோவம் கொதி வாற நேரம்
அவர் கைநீட்டுவராம்;
பாவப் பட்ட சென்மம் நீ 
வாங்கித் தெளிவியாம்.
தேவையே இந்தத்
தரங் கெட்ட சீவியம்?

கட்டினவனை விட்டிட்டுவந்தால்
பொட்டுக்கேடாய் போயிடும் எண்ட
வீணான வறட்டுக் கவுரவம் விடு!
கண்ணகியின்ரை  தங்கச்சியாய்
கணவனே கண்கண்ட தெய்வம் எண்ட
விண்ணாணம் விழல் ஞாயம்
உண்ணாணை உனக்கது வேண்டாமடி!

கல்லானாலும் கணவன்
புல்லானாலும் பிரியன் எண்டு
பேய்க்கதை பழங்கதை பறையாதை ! 
மூலைக்கை முடங்காதை!
ஓராறு கண்ணீர் வடிக்காதை!
முகத்தைத்  துடை!
ஒழும்பி வெளியாலை வா!
தாலி வேலி எண்ட
தடக்கி விழுத்திற கதை வேண்டாம்!
வேலியே பயிரை மேயுமெண்டால்?
வெட்டியெறி தாலியை!


தனக்குச் சமமாய்த்
தாரத்தை மதிக்கத் தெரியாத
தரம் கெட்டவனை
ஆதாரம் உன்ரை வாழ்க்கைக்கு
எண்டு கிடக்காதை.
தன்மரியாதையை கெடுக்காதை.
சங்கடப் படாதை!
உந்த  எளியவன்ரை  
சங்காத்தம் உதவாது!


பிரியன் எண்டு
வந்து வாய்ச்சவன்
உரிமை கொண்டு 
தன்தன் பெண்டிலை  
வந்து கைதொட்டால்,
வாரப்பாடோடை எல்லே
வந்து தொட வேணும் ?
ஆத்திரத்தோடை 
அடிக்கிறதுக்கென்ன
ஆடோ? மாடோ? தன்னைப்
பெத்து வளர்த்தவையிட்டை  
பாத்துப்  பழகினவனே?
அதுக்கு அவன் வேறை
ஆளைப் பார்க்கட்டு.
உது சரிப்பட்டு வரா.




பொம்பிளைக்கு கைவைக்கிறது,
ஆம்பிளைக்கு வீரமில்லை. 
பெண்டில் எண்டு வந்தவளை
பட்சம் இல்லாமல், மதிக்காமல்
பாடு படுத்திறவனை   உந்த
மோட்டுச் சென்மத்தை 
விட்டெறி உன்ரை  மனசை விட்டு!

படிச்ச படிப்பு உன்னை
அடி ஆய்க்கினைக்குப்
படிஞ்சு போகச் சொல்லிச்சே?
மடிசுமந்து பெத்ததாய் உன்னை
மனியன்காறன்   செய்யிற கொடுமைக்கு
மடங்கிப் போகச் சொன்னவவே?
படிஞ்சு போ! பாசத்துக்கு,பண்புக்கு.
மடங்கிப்போ! மதிப்புத் தாற மனசுக்கு.


கொப்பன் நான் கோத்தைக்கு
எப்பெண்டாலும் அடிச்சநானே?உன்ரை
பேரன்மார் கூடஒருநாளும் தங்கடை
பெண்டில்மாருக்கு   கைவைச்சதில்லை.
அங்கினை சொந்தநாட்டிலை கூட
எங்கடை வமிசத்திலை
எவனுமே  மனிசியை வதைச்சதில்லை.
பெண்ணுரிமையைப் பாடமாய்
படிப்பிலையும் சேர்க்கிற
இங்கினை நீ பிறந்து வளர்ந்து
எங்கை? எப்பிடி? இந்த
கோதாரியிலை போற
கொள்கைகளை பிடிச்சநீ நீ?


திரைப்படமும்,திரைநாடகமும்
உரைச்சு வைச்ச பாடமோ உது?
மடச்சி உதெல்லாம்
படங்காட்டுற யாவாரியளின்ரை
மோட்டுத் தனமெடி.
கூட்டிக்குறைச்சு  கூத்துக்காக
போட்டுக்காட்டுற படமெடி!
ஒரு அம்பது அறுவது  சனம்
ஒருமிச்சு கால்கையாட்டி
ஒரே மாதிரி குண்டியாட்டி,
எங்கத்தைக் கோயிலிலை
கூத்து ஆடுது? கும்மி அடிக்குது?
ஆள், இடம் பாராமல்
மெய்மெய்யாக 
ஆர் ஆடிப் பாடுகினம் காதல் வந்தால்?
உந்தப் பொய்நடப்பு   எல்லாம்
உதவாது வாழ்க்கைக்கு.

விரும்பி நீயாகப் பிடிச்ச
மாப்பிளையை
விட்டிட்டு வந்தால்
வில்லங்கமாய் ஊருலகம்
நாக்குவளைக்கும் எண்டு
நாணப் படாதை!
கனக்கக் கதைக்கும் எண்டு 
கவலைப் படாதை! 
உதுக்கெல்லாம் பயந்து
ஊமையாய்க் கிடக்காதை!
உனக்கு முதலிலை நன்மை செய்!
ஊருலகம் பேந்து நன்மை சொல்லும்!

படிச்சநீ   நீ எல்லே?
பெருமையோடை
தனிச்சு நிண்டு
தரத்தோடை 
வாழ்ந்து காட்டு! மன
உரத்தோடை ஓர்மத்தோடை
சீராகச் சீவிச்சுக் காட்டு!
அடிச்சவனை விட்டிட்டு  
வாணை ஆச்சி!
படிச்ச படிப்புனக்குப்
படியளக்கும்!
கிடைச்ச வேலையுனக்கு
கைகுடுக்கும்!
அப்பன்  எண்டு என்னிலை கூட  நீ;
தங்கி வாழத் தேவையில்லை!
துணிஞ்சு வாடா!,
என்ரை ராசாத்தி!-கண்ணீரைத்
துடைச்சிட்டு  வாடா!,
என்ரை பொன்னுக்கண்டு!
அப்பன் நான் உன்னை ஆதரிக்க
எப்பவும் ஆயித்தம்.


வாய்க்குமடா  என்ரை வண்ணமயில்!
உனக்கொரு நல்ல வாழ்க்கை!
வந்தமையுமடா என்ரை தங்கக்கிளி!,
நல்லதொரு எதிர்காலம்!
தேய்பிறையும் திரும்பாதோ?
தேன் நிலவைப் பொழியாதோ?
மற்றவைக்குக் கெடுதியைக்,
கனவிலையும்  
உன்னாத உன்ரை நல்ல
மனசு மாதிரி நல்லது நடக்கும்.
தன்மானம் தாண்டு போகாமல்
தலை நிமிர்ந்து வாழு நீ!
பிறத்திச் சனமும்
பெருமையோடை நிமிர்ந்து பார்க்க
பளிச்செண்டு வழி காட்டுற
வெளிச்சமாய் இரு!
வெள்ளாப்பும், விடியலும்,
எல்லாமே உன்ரை கையிலைதான்!


சொல்விளக்கம்

மோனை,மேனை > மகனே
மகளையும், பெண்பிள்ளைகளையும்   அன்பு மிகுதியில் மகனே என்பது சங்ககாலத்தும் நிலவிய வழக்கம். வாடா,போடா என்று செல்லம்பொழிவதும்  
அப்படித்தான்.அதுபோல எடி, வாடி, போடி என்று ஆண்பிள்ளைகளைச் சொல்வதும்.

கிலிசை  கெட்ட >கிரிசை கெட்ட- கிரியை கெட்ட =செய்கை  கெட்ட-மானம் கெட்ட
ஓராறு  கண்ணீர்-ஆறு போல வழியும்  கண்ணீர்
கண்டல் அடிகாயம்- கன்றிய அடிகாயம்
வாழ்மானம்- அவமானம்
சென்மம்-பிறவி
உன்னட்டை-உன்னிடத்தே  
கூடப்பிறந்தவை<கூடப்பிறந்தோர்
பெத்து வளர்த்தவையிட்டை<பெற்று வளர்த்தவர்களிடம்
செல்லம் பொழிஞ்சு< செல்லம் பொழிந்து- செல்லம் கொடுத்து
தன்னும்<தானும்
வெப்பிசாரம்>வெவ்விசாரம்-கடுந்துன்பம்
பிரியன்>புரியன்>புருசன்-கணவன்
மனியன்காறன்<மனுசன்காரன் -புருசன்
பெண்டில்=பெண்டு+இல்-மனையாள்
மனிசி-மனைவி  
கட்டிக் குடுத்தல்-கலியாணம் செய்து கொடுத்தல்
பேயன்-மூளை கெட்டவன்
தரவழி-வகை
கைநீட்டுதல்,கைவைத்தல்-அடித்தல்
வாங்கித் தெளிதல்- அடி வாங்குதல்
பொட்டுக்கேடு- வெட்கக்கேடு
எளியவன்< இழியவன்< இழிந்தவன்
சங்காத்தம்-தொடர்பு
வாரப்பாடு-அன்பு
பட்சம்-அன்பு
மோட்டுச் சென்மம்- மூடப் பிறவி
கொப்பன்<உங்கப்பன்<உங்கள்  அப்பன் -உங்கள் தகப்பன்
கோத்தை<உங்காத்தை<உங்கள் ஆத்தை -உங்கள் தாய்
எப்பெண்டாலும்<எப்ப என்றாலும்
விண்ணாணம்<விஞ்ஞானம்-பேரறிவு
உண்ணானை<உன்னாணை
விழல் - வீண்
ஞாயம்- நியாயம்
பேய்க்கதை- மூளைகெட்ட கதை
பறையாதை<பறையாதே,-சொல்லாதே
மூலைக்கை< மூலைக்குள்
ஒழும்பி<எழும்பி
அங்கினை <அங்ஙனம்=அவ்விடத்தே
இங்கினை<இங்ஙனம்=இவ்விடத்தே
எங்கத்தை<எங்குத்தை< எங்குத்த< எங்குற்ற=எங்கு+உற்ற=எங்கு அமைந்த
கோதாரி- epidemic
உரைச்ச< உரைத்த-மனதில் படியும்படி சொன்ன
யாவாரி<வியாபாரி
மெய்மெய்யாக  -உண்மையாகவே
நாக்கு வளைத்தல்- வம்பு பேசுதல்
பேந்து<பெயர்ந்து(பெயர்ந்தும் அவனுக்கே பிச்சி ஆனாள்>தேவாரம்), பிறகு,பின்பு
படிச்சநீ < படித்தநீ -கல்வியறிவு பெற்றநீ
ஓர்மம்-உறுதி
எடேய்!எடியேய்! என்பது  இளையவர்களை விளிக்கும் சொல்.
எணேய்! என்பது  முதியவர்களையும்; 
அன்பு மிகுதியில் இளையவர்களையும்   விளிக்கும் சொல்.
வாணை=வா+எணேய்
பொன்னுக்கண்டு< பொன்னுக்கன்று-பொன்கன்று 
உன்னாத- நினைக்காத
தாண்டு<தாழ்ந்து, அமிழ்ந்து
பிறத்திச் சனம்<புறத்திச் சனம்-  உறவினர் அல்லாதாவர்
வெள்ளாப்பு-அதிகாலை